این مطلب از صفحه وب گردی تهیه شده و فقط جنبه سرگرمی دارد
چهره مجید نیرومند بازیگر فیلم دونده پس از 40 سال/ از مهاجرت به نروژ تا تحصیلات دکترا در آمریکا + عکس
تصاویری از مجید نیرومند بازیگر “فیلم دونده” پس از 40 سال در فضای مجازی منتشر شده است.
مجید نیرومند بازیگر فیلم دونده در سال 1350 در تهران متولد شد.مجید با ایفای نقش امیرو در فیلم «دونده» به کارگردانی امیر نادری در همان دوران نوجوانی به چهرهای شناخته شده مبدل شد و سه سال بعد همکاری موفقیتآمیز خود را با امیر نادری تکرار کرد و به نقشآفرینی در فیلم «آب، باد، خاک» پرداخت. آخرین هنرنمایی او به فیلم «افسون» ساخته محمدرضا مصطفوی باز میگردد، امیر از سال ۱۳۶۷ حضور سینمایی دیگری نداشته است.
عکس های جدید مجید نیرومند بازیگر فیلم دونده



سرنوشت مجید نیرومند بازیگر فیلم دونده
آقای نیرومند در دهه 1990، به نروژ نقل مکان کرد و پس از آن راهی ایالات متحده شد و در نهایت در کالیفرنیا ساکن شد. او قبل از اتمام دکترای خود از دانشگاه آرگوسی در Cal State Long Beach و Cal State Dominguez Hills نیز تحصیل کرده است. وی اکنون به عنوان معاون خدمات دانشجویی در Orange Coast College کار می کند.
فیلم دونده
«دونده» هشتمین فیلم بلند سینمایی امیر نادری در مقام کارگردان و محصول سال 1363 است. امیر نوجوان تنهای است که سودای مهاجرت به آن سوی آبهای دریای جنوب را در سر می پرورد. او با جستجوی آشغالها و جمع آوری و فروش بطریهای خالی، فروش آب یخ، واکس زدن کفش فرنگیها و کارهایی از این دست گذران می کند. به تدریج درمی یابد که راه آگاهی آموختن است، به این منظور به کلاس شبانه می رود و در فرا گرفتن حروف الفبا تلاش میکند.

در پایان مسابقهای سخت ودشوار، که درکنار شعله های فروزان لوله های گاز برگزار می شود، بر رفقای همسن و سال خود پیروز می شود. مجید نیرومند، موسی ترکی زاده، علیرضا غلام زاده و… در این فیلم سینمایی مقابل دوربین فیروز ملک زاده بازی کردند و بهرام بیضایی این اثر را تدوین کرد. سکانسهایی از این فیلم سینمایی را در تابناک تماشا میکنید.
-
جاده برفی و رویایی سیاهکل به دیلمان را ببینید
دونده داستان یک نوجوان عشق مهاجرت نیست.داستان نسلی است که بی دلیل میدود و به چیزی نمیرسد .امیرو دلش میخواهد بداند کشتی های پهلو گرفته بر دریای نفت خیز ایران به کجا میروند.از کجا می آیند.او در ثروتمندترین شهر جهان ،جاییکه معدن ثروت است نانش را از دل زباله ها در می آورد.بچه هایی که پسماند نوشیدنی های مهندسان خارجی را میفروشند و زنده میمانند در حالیکه تمام آنچه خارجی ها میخورند از آن آنهاست .بچه هایی که لنگ دو قرون پول کج هستند در حالی که میلیونها دلار نفت از زیر پایشان استخراج میشود.نفتی که برای همه نان دارد جز صاحبان آن . سکانس پایانی صحنه ای عجیب و وحشتناک است. شعله های آتشی که از خروج گاز شعله ور هستند.آتش هایی که مهار و فروش فقط یکی از آنها میتواند زندگی صدها کودک را نجات بدهد.کودکان تشنه . تشنه ی بازی، غذا ،لباس، تشنه ی درس و یادگیری.کو کانی که گویا باید بیسواد بمانند تا نتوانند جای مهندسان خارجی را بگیرند. تمام این فیلم ماجرای مردمی است که نفت و گاز برای آنها بدبختی آورده.در شهری که تمام دنیا آرزوی آمدن به آن را دارند ،مردمش بفکر فرار از آن هستند. شهری که نان نیمی از مردم جهان را می دهد ،ساکنانش گرسنه و تشنه اند. در فیلم میبینیم که این گرمای جنوب نیست که مردمش را می سوزاند بلکه وجود نفت و گاز در زادگاه شان است.زادگاهی که در آن نه خانه ای دارند نه کاشانه ای . در انتها امید کودکان را در قالبی یخ می بینیم که گاز و نفت آنرا نابود میکنند.نوجوانان برای رسیدن به آن همه کار می کنند اما زمانی که می رسند هیچ آینده ای نمانده مگر تکه ای که آنهم آب میشود.نفتی که برای همه نان دارد اما برای ما داغ .
علی اقا عالی توضیح دادین.