مشخصات ظاهری بچه شتر هنگام تولد

به گزارش رکنا، طبیعت چیزی به نام «آماده نبودن» را نمی‌شناسد؛ بچه‌شترها بهترین گواه آن هستند.  بیشتر نوزادان جانوران هنگام تولد ضعیف، نابینا یا کاملاً وابسته‌اند، اما بچه‌شترها داستان متفاوتی دارند. تنها در عرض حدود یک ساعت پس از تولد، یک بچه‌شتر می‌تواند روی پاهای خود بایستد. بدنش از همان ابتدا با پوششی از مو پوشیده شده، چشمانش کاملاً باز است و هوشیاری قابل‌توجهی نسبت به محیط اطرافش دارد. خبری از دوره‌ای طولانی برای بازیابی توان یا آسیب‌پذیری شدید نیست؛ بلکه تقریباً بلافاصله برای زندگی در یکی از سخت‌ترین زیست‌بوم‌های جهان آماده است.

بچه شتر (کره‌شتر) هنگام تولد ظاهری بسیار خاص و دوست‌داشتنی دارد و برای سازگاری با محیط بیابانی از همان ابتدا ویژگی‌های جالبی را نشان می‌دهد:

• قد و وزن: معمولاً بین ۳۰ تا ۵۰ کیلوگرم وزن دارد و قد آن در ناحیه شانه‌ها حدود ۹۰ تا ۱۲۰ سانتی‌متر است.
• پوشش بدن: بدنش با لایه‌ای از موهای نرم و کرکی پوشیده شده که رنگ آن اغلب کرم، قهوه‌ای روشن یا سفید مایل به زرد است.
• کوهان: کوهان در زمان تولد هنوز به‌طور کامل شکل نگرفته و به صورت برآمدگی کوچکی روی پشت دیده می‌شود.
• پاها: پاها بلند، باریک و نسبتاً ضعیف هستند، اما بچه شتر معمولاً ظرف چند ساعت پس از تولد می‌تواند روی پاهای خود بایستد.
• چشم‌ها: چشمان درشت و مژه‌های بلند دارد که بعدها به محافظت از چشم‌ها در برابر شن و گردوغبار کمک می‌کنند.
• گوش‌ها و پوزه: گوش‌ها کوچک و پوشیده از مو هستند و پوزه حالتی نرم و گرد دارد.
• کف پا: کف پاها پهن و نرم است تا بتواند روی شن‌های بیابان راحت‌تر حرکت کند.

بچه شترها معمولاً در همان روزهای نخست زندگی به مادر خود وابسته‌اند و به سرعت رشد می‌کنند تا بتوانند در شرایط سخت بیابان دوام بیاورند.