کشف گنج عباسی‌ ها در اروپا / 59 سکه نقره اسلامی در منطقه بالتیک پیدا شد + عکس

به گزارش رکنا، این گنجینه در جریان کاوش‌های باستان‌شناسی در یک سکونتگاه باستانی کشف شد؛ محوطه‌ای که از قرن هشتم تا دوازدهم میلادی محل زندگی ساکنان منطقه بوده است. قدمت سکه‌ها بین سال‌های ۷۴۶ تا ۸۱۵ میلادی برآورد شده و از قدیمی‌ترین نمونه‌های سکه‌های اسلامی یافت‌شده در اروپای شرقی به شمار می‌روند.

از آخرین خلیفه اموی تا دوران هارون‌الرشید

پژوهشگران یک سکه متعلق به دوران Marwan II، آخرین خلیفه اموی، را شناسایی کرده‌اند. ۵۸ سکه دیگر نیز در دوره خلافت عباسی ضرب شده‌اند که بخش عمده آنها به دوران حکومت Harun al-Rashid تعلق دارد.

این مجموعه شامل ۲۹ سکه کامل و ۳۰ قطعه سکه شکسته است. وجود قطعات بریده‌شده نشان می‌دهد که نقره علاوه بر استفاده به‌عنوان پول، به‌عنوان واحد وزنی در مبادلات تجاری نیز کاربرد داشته است.

ردپای بغداد، نیشابور و افغانستان در شمال اروپا

بخش بزرگی از سکه‌های کامل در شهر Baghdad، که در آن زمان «مدینه‌السلام» نامیده می‌شد، ضرب شده‌اند. سکه‌های دیگری نیز از مراکز مهمی مانند کوفه، نیشابور و محمدیه به دست آمده‌اند.

جالب‌تر اینکه شرقی‌ترین سکه کشف‌شده در شهر زرنج، واقع در افغانستان امروزی، ضرب شده بود و قدیمی‌ترین سکه گنجینه نیز در شهر واسط عراق و در واپسین سال‌های حکومت امویان تولید شده بود.

شواهدی از شبکه‌های تجاری گسترده

بررسی‌ها نشان می‌دهد سکه‌های کامل و قطعات شکسته از نظر زمان ضرب، محل تولید و میزان فرسودگی تفاوت‌های محسوسی دارند. این موضوع نشان می‌دهد که نقره از مسیرهای تجاری مختلف به منطقه بالتیک رسیده و احتمالاً چندین شبکه بازرگانی در انتقال آن نقش داشته‌اند.

در قرون نهم و دهم میلادی، حجم زیادی از نقره اسلامی از طریق مسیرهای تجاری میان جهان اسلام و شمال اروپا جابه‌جا می‌شد. بازرگانان وایکینگ و دیگر گروه‌های تجاری در این شبکه‌ها فعال بودند و درهم‌های اسلامی به یکی از رایج‌ترین ابزارهای مبادله در بخش‌هایی از اروپای شمالی تبدیل شده بودند.

سکه‌هایی که به زیورآلات تبدیل شدند

برخی از سکه‌های کشف‌شده دارای سوراخ‌های کوچکی هستند که نشان می‌دهد به‌عنوان گردنبند یا زیورآلات مورد استفاده قرار گرفته‌اند. همچنین روی تعدادی از آنها بریدگی‌هایی دیده می‌شود که احتمالاً برای آزمایش خلوص نقره ایجاد شده‌اند.

این کشف بار دیگر نشان می‌دهد که نفوذ اقتصادی و تجاری خلافت عباسی فراتر از مرزهای جهان اسلام بوده و سکه‌های ضرب‌شده در شهرهایی مانند بغداد، کوفه و نیشابور هزاران کیلومتر دورتر، در سواحل دریای بالتیک نیز در گردش بوده‌اند.