رازهای روزه داری سالم بدون تحمل گرسنگی

به گزارش رکنا، دکتر مجتبی کرباسی، پزشک و مشاور تغذیه سالم و درمانگر در حوزه دیابت و چاقی، در گفت وگو با خبرآنلاین اظهار داشت: روزه داری یکی از روش های بی بدیل برای حفظ و ارتقای سلامت بدن است. اما احساس ضعف و بی حالی هنگام روزه گرفتن، متداول ترین مشکلی است که انسان های امروزی با آن مواجه می شوند. این مشکل، در واقع نشان دهنده اختلالی در وضعیت سلامتی فرد است؛ چراکه یک انسان سالم باید بتواند بدون دشواری برای چندین ساعت گرسنگی را تحمل کند.

روزه داری راهی برای مقاومت در برابر ضعف

اگر فرد در مدت زمان کوتاهی از نخوردن غذا احساس ضعف کند، دو دلیل محتمل وجود دارد: یا کیفیت غذای مصرفی او ضعیف است و یا اینکه از مشکل متابولیک مانند اختلال در سوخت و ساز قند و مقاومت به انسولین رنج می برد. این مسئله دلیلی بر بیماری فرد است و نمی توان با حذف روزه داری، این مشکل را نادیده گرفت.

راه حل، ایجاد تغییر در عادات غذایی است. با کاهش مصرف قندها و افزایش میزان پروتئین، چربی و فیبر، می توان کیفیت غذا را بالاتر برد و در نتیجه ساعات بیشتری را بدون ضعف و بی حالی به روزه داری ادامه داد. از این طریق، فرصت پاکسازی بدن فراهم شده و سلامتی فرد تقویت می شود.

آیا روزه معادل یک رژیم کم کالری است؟

بر خلاف تصورات اشتباه، روزه گرفتن به معنای پیروی از رژیم کم کالری نیست. البته اگر کیفیت غذای مصرفی با روزه داری بهبود یابد، مشکل پرخوری نیز خودبه خود حل خواهد شد. اما آنچه که در روزه مطرح است، بیشتر به زمانبندی صحیح بین وعده های غذایی مربوط می شود تا کاهش کالری دریافتی.

مدل های تغذیه کم کالری که به اشتباه بر وعده های کوچک، متعدد و مکرر تاکید می کنند، معمولاً بدن را در معرض کمبود کالری و تحریک مداوم انسولین قرار می دهند. این شرایط باعث مشکلاتی همچون ضعف، کاهش توده عضلانی، پوکی استخوان و سایر پیامدهای ناگوار می شود. در مقابل، روزه داری مبتنی بر وعده های مغذی و زمانبندی درست نه تنها به بدن آسیب نمی زند، بلکه سلامت آن را بهبود می بخشد.

در یک روزه داری صحیح، تعداد وعده های غذایی به دو وعده سحری و افطار محدود می شود که هر دو باید سالم، مقوی و متعادل باشند. این روش تضمین می کند که روزه داری به معنای تضعیف بدن یا آسیب به سلامت نیست.

نقش روزه در بازسازی و سلامت بدن

هضم غذا یکی از پرمصرف ترین فرآیندها برای انرژی بدن است، به ویژه در سبک زندگی مبتنی بر پرخوری و استفاده مداوم از غذا. این فشار بیشترین آسیب را به کبد و دستگاه گوارش وارد می کند. تنها راهی که بدن را از این شرایط سخت نجات می دهد، روزه گرفتن است. روزه به دستگاه گوارش این فرصت را می دهد تا استراحت کند، مواد هضم شده را به درستی جذب کرده و سموم را از بدن دفع نماید.

به علاوه، پس از ساعات طولانی روزه داری، فرآیند بازسازی سلولی و حذف سلول های غیرطبیعی یا آسیب دیده آغاز می شود. این عملکرد هوشمندانه بدن، در حالت عادی نیاز به حدود ۱۶ ساعت گرسنگی دارد و بدون روزه داری به سختی ممکن است.