افشاگری درباره هیولاهای دریایی مرموز و حضورشان در سواحل / عکس
رکنا: راز توده های ژله ای و عظیم که قرن ها به عنوان هیولاهای ناشناخته ساحلی شناخته می شدند، سرانجام با پیشرفت علم آشکار شد؛ موجوداتی مرموز که وحشت و شگفتی را به سواحل جهان می آوردند.
به گزارش رکنا، واژه «گلابستر» برای نخستین بار در سال ۱۹۶۲ به کار رفت و به منظور اشاره به توده های عجیب و غریبی که از اعماق دریاها به سواحل می رسند، استفاده شد. این پدیده های مرموز که شبیه موجوداتی ناشناخته به نظر می آیند، قرن ها در ساحل های جهان دیده شده اند. یکی از معروف ترین نمونه های تاریخی این پدیده، هیولای سنت آگوستین است که در قرن نوزدهم در ایالت فلوریدا کشف شد.
هیولای عجیب سنت آگوستین
در سال ۱۸۹۶، دو نوجوان به هنگام دوچرخه سواری در جزیره آناستازیا در فلوریدا با صحنه ای عجیب و وحشت آور روبه رو شدند: توده ای عظیم و بی فرم به طول ۵٫۵ متر و عرض بیش از ۲ متر. این توده شبیه به یک موجود ناشناخته غول پیکر بود. آن ها ماجرا را گزارش کردند و یک روز بعد، دکتر «دویت وب»، یکی از شخصیت های برجسته علمی، برای بررسی به محل رسید.
این توده بزرگ و گوشت مانند توجه بسیاری را به خود جلب کرد و دکتر وب متوجه شد که این ساختار عجیب دست کم شامل چهار اندام آسیب دیده و بخشی شبیه به سر است. او نتیجه گرفت که این بقایای یک موجود عظیم الجثه شبیه اختاپوس است و نمونه ها را برای بررسی دقیق تر به دانشگاه ییل ارسال کرد.
![]()
تصویری از گلابستر سنت آگوستین
مطالعات علمی بر روی هیولاهای دریایی
پس از ارسال نمونه ها به ییل، پروفسور «ادیسون امری وریل»، جانورشناس متخصص بی مهرگان، این توده را بررسی کرد و نام موقت اختاپوس غول پیکر (Octopus giganteus) را برای آن پیشنهاد داد. با این حال، بررسی های بیشتر نشان داد که این توده در واقع بقایای یک نهنگ است. هویت اصلی این گلابستر برای دهه ها محل حدس و گمان باقی ماند؛ تا زمانی که در سال ۲۰۰۳، کشف یک توده مشابه در شیلی، موسوم به توده شیلیایی، زمینه ساز تحقیقات جدید شد.
مطالعاتی که در سال ۲۰۰۴ صورت گرفت، با استفاده از میکروسکوپ الکترونیکی و آزمایش دی ان ای نشان دادند که توده شیلیایی شباهت زیادی به بافت چربی نهنگ عنبر دارد. نتایج آزمایش ها نشان داد این توده دقیقاً با ژن های نهنگ عنبر (Physeter macrocephalus) مطابقت دارد.
![]()
گلابستری که در سال های اخیر در سواحل ولز کشف شده است
نتیجه پژوهش های علمی
دانشمندان اعلام کردند: «یافته ها نشان می دهد که توده شیلیایی در واقع بقایای تجزیه شده چربی بدن یک نهنگ عنبر است.» همین شناسایی برای دیگر موارد مشابه مانند اختاپوس غول پیکر سنت آگوستین و توده های برمودا و نانتاکت نیز صادق است. به عبارت دیگر، بررسی ها حاکی از آن است که اغلب این توده های مشهور و اسرارآمیز، بقایای نهنگ ها و پستانداران عظیم دریایی هستند.
البته، یافته های بیشتر نشان داده اند که همه گلابسترها بقایای نهنگ ها نیستند. برخی از این توده ها، با ظاهری عجیب و حتی با دندان هایی غیرمعمول، هویتی ناشناخته دارند. این موضوع باعث شده است که هویت این پدیده ها همچنان بحث برانگیز باشد.
ارسال نظر