کودک نباید درمانگر والدین باشد؛ بزرگ شدن زیر بار غم خانه

به گزارش گروه روانشناسی رکنا، کمک کردن و همدلی کودک ارزشمند است، اما وقتی مسئولیت آرام نگه داشتن خانواده به او منتقل می شود، موضوع متفاوت است. کودکی که خود را موظف می داند اختلاف ها را حل کند، رازهای سنگین را نگه دارد یا مانع ناراحتی والد شود، ممکن است مسئولیتی فراتر از سن و توان خود تجربه کند.

همدلی، چه زمانی به بار تبدیل می شود؟

اینکه کودک گاهی برای والد ناراحت یک لیوان آب بیاورد، به خودی خود مشکل نیست. مسئله، تکرار و اجبار نقش است: آیا می تواند به بازی برگردد؟ آیا اگر نتواند والد را خوشحال کند، احساس تقصیر می کند؟ آیا نیازهایش را کنار می گذارد تا خانه آرام بماند؟

مرزهای عاطفی سالم کمک می کنند اعضای خانواده از هم حمایت کنند، بدون اینکه مسئولیت احساسات و تصمیم های یکدیگر را به طور کامل به دوش بگیرند. 

حمایت بزرگسالانه را از بزرگسال بگیرید

شرح جزئیات اختلاف زناشویی، درخواست انتخاب میان والدین یا تکیه کردن به کودک به عنوان تنها محرم راز، بار رابطه را سنگین می کند. والد می تواند صادقانه بگوید ناراحت است و همزمان روشن کند که رسیدگی به این مشکل وظیفه بزرگ ترهاست.

اگر چنین الگویی شکل گرفته، تغییر با رفتار روزمره ممکن می شود: بازگرداندن مسئولیت ها، فراهم کردن حمایت مناسب برای والد و اجازه دادن به کودک برای بازی، مخالفت و داشتن دغدغه های خودش.