شب بخیر قبل از خواب، دادگاه امروز را تعطیل کن

رکنا: گفت و گو تمام شده، اما تو هنوز در آن مانده ای. جمله ات را دوباره می شنوی و هر بار جواب بهتری به ذهنت می رسد. کاش سکوت کرده بودم، کاش آن قدر تند نمی گفتم، کاش بهتر توضیح می دادم. بعد یک اشتباه کوچک، آرام آرام تبدیل می شود به یک حکم بزرگ: من همیشه همه چیز را خراب می کنم.

امشب قرار نیست خودت را محکوم کنی

اگر اشتباهی کرده ای، دیدن سهم خودت مهم است. شاید لازم باشد عذرخواهی کنی، توضیح بدهی یا چیزی را اصلاح کنی. اما مرور چند باره یک صحنه، لزوماً چیزی را درست نمی کند.

به جای اینکه بگویی من آدم بدی هستم، بگو امروز حرفی زدم که نباید می زدم. به جای اینکه بگویی هیچ کاری را درست انجام نمی دهم، بگو امروز در انجام فلان کار کوتاهی کردم. وقتی اشتباه را از تمام شخصیتت جدا می کنی، راه جبران روشن تر می شود.

خودت را امشب امتحان کن

از خودت بپرس: فردا برای بهتر شدن این اتفاق فقط چه کاری از دست من بر می آید؟

اگر جوابی داری، همان یک قدم را نگه دار. اگر نداری، امشب دیگر چیزی برای حل کردن وجود ندارد.

شب بخیر به تو که هنوز خودت را بابت امروز بازخواست می کنی. مسئولیت اشتباهت را بپذیر، اما خودت را به خاطر آن نابود نکن. امشب دادگاه را تعطیل کن؛ فردا اگر جبرانی لازم باشد، هنوز فرصت داری.