اورانیوم از کشف تا کاربرد نظامی و پزشکی / ۹ کشور جهان دارای سلاح هسته ای هستند ایران در این فهرست نیست

به گزارش رکنا، جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران، بار دیگر توجه ها را به موضوع سلاح های هسته ای و خطر گسترش آن ها جلب کرده است.

بر اساس برآوردهای «اتحادیه دانشمندان آمریکایی» و «انجمن بین المللی کنترل تسلیحات»، اکنون ۹ کشور دارای سلاح هسته ای هستند یا گمان می رود چنین تسلیحاتی در اختیار داشته باشند: آمریکا، روسیه، چین، فرانسه، بریتانیا، هند، پاکستان، کره شمالی و اسرائیل. ایران سلاح هسته ای ندارد.

تاریخچه بمب اتمی و نخستین استفاده

بمب هسته ای تنها دو بار در تاریخ استفاده شده است؛ زمانی که آمریکا در اوت ۱۹۴۵ دو بمب اتمی بر شهرهای هیروشیما و ناکازاکی ژاپن انداخت. تا پایان همان سال، حدود ۱۴۰ هزار نفر در هیروشیما و ۷۴ هزار نفر در ناکازاکی کشته شدند. سلاح های هسته ای علاوه بر موج انفجار و حرارت شدید، تشعشعاتی آزاد می کنند که می تواند باعث بیماری های خطرناک و مسمومیت پرتویی شود و آثار آن فراتر از لحظه انفجار ادامه یابد.

اورانیوم چیست و چگونه کشف شد؟

اورانیوم یک عنصر شیمیایی و فلزی سنگین با نماد «U» و عدد اتمی ۹۲ است. این عنصر در طبیعت معمولاً با غلظت کم در خاک، سنگ و آب یافت می شود. مارتین هاینریش کلاپروت، شیمی دان آلمانی، نخستین کسی بود که در سال ۱۷۸۹ اورانیوم را شناسایی کرد و نام «اوران» را بر آن گذاشت. این نام برگرفته از سیاره اورانوس بود که چند سال پیش از آن کشف شده بود.

کشف پرتوزایی و کاربردهای اولیه

شناخت ویژگی های پرتوزای اورانیوم تا پایان قرن نوزدهم آغاز نشد. در سال ۱۸۹۵، ویلهلم رونتگن اشعه ایکس را کشف کرد. یک سال بعد آنری بکرل دریافت که نمک های اورانیوم پرتوهای نامرئی منتشر می کنند. در سال ۱۸۹۸، پیر و ماری کوری اصطلاح «پرتوزایی» را به کار بردند و عناصر پلونیوم و رادیوم را جدا کردند. در سال ۱۹۰۰، پل ویار اشعه گاما را کشف کرد.

از شکافت هسته ای تا بمب اتم

اواخر دهه ۱۹۳۰ و آغاز دهه ۱۹۴۰، شناخت شکافت هسته ای پیشرفت کرد. این روند به شکل گیری پروژه های محرمانه ای مانند «پروژه منهتن» به رهبری آمریکا انجامید. در ژوئیه ۱۹۴۵، اولین آزمایش هسته ای در منطقه «ترینیتی» در نیومکزیکو انجام شد.

کاربردهای امروزی اورانیوم

امروزه اورانیوم به عنوان سوخت راکتورهای هسته ای تجاری برای تولید برق استفاده می شود. همچنین در تولید ایزوتوپ های پرتوزا برای کاربردهای پزشکی، صنعتی و پژوهشی نقش دارد. بیش از ۸۰ درصد تصویربرداری های پزشکی مورد استفاده سالانه برای تشخیص بیماری هایی مانند سرطان، به لطف داروهای پرتوزایی ممکن شده که عمدتاً در راکتورهای پژوهشی هسته ای تولید می شوند.