سفر به البرز با چاشنی غذاهای محلی؛ نقشه گردشگری با آش جو تنوری و خورش ششانداز
اجتماعی رکنا: هر غذای محلی، روایتی از اقلیم، تاریخ و شیوه زندگی مردمان یک منطقه است؛ روایتی که البرز با تنوع فرهنگی هفت شهرستان خود میتواند به یکی از جاذبههای گردشگری استان تبدیل کند.
به گزارش خبرگزاری رکنا، حسین رحیمی، دبیر کمیته گردشگری خوراک و نوشیدنی استان البرز، اظهار کرد: گردشگری خوراک فرصتی برای روایت تاریخ، فرهنگ و شیوه زندگی مردم هر منطقه است و در صورت برنامهریزی هدفمند میتواند به یکی از محورهای توسعه گردشگری استان تبدیل شود.
او با اشاره به تنوع جغرافیایی و فرهنگی البرز افزود: هفت شهرستان کرج، ساوجبلاغ، نظرآباد، طالقان، اشتهارد، فردیس و چهارباغ، هرکدام ویژگیهای فرهنگی و اجتماعی خاصی دارند که بخشی از آن در غذاهای محلی، شیوههای سنتی پخت و الگوهای تغذیه بومی نمایان است.
رحیمی بیان کرد: بسیاری از غذاهای محلی متناسب با شرایط اقلیمی، محصولات کشاورزی، شیوه معیشت و آدابورسوم مردم شکل گرفتهاند و معرفی آنها میتواند شناخت بهتری از هویت فرهنگی مناطق به گردشگران ارائه دهد. این موضوع علاوه بر افزایش جذابیت گردشگری، در حفاظت از میراث فرهنگی ناملموس نیز اهمیت دارد.
دبیر کمیته گردشگری خوراک و نوشیدنی البرز با اشاره به تهیه نقشه گردشگری خوراک استان گفت: در این نقشه، بخشی از خوراکهای محلی و سنتی در کنار جاذبههای گردشگری شهرستانها معرفی شدهاند. توتک، تمورگه، آش جو تنوری، آش ترش، آش آرد بسری، خورش ششانداز، سمنوی سادات، کاچی سیر و ماست، آلو برغان و شیرینی مشگوفی از جمله خوراکهایی هستند که ظرفیت معرفی بیشتر به گردشگران را دارند.
وی مستندسازی غذاهای بومی را از اقدامات ضروری برای حفاظت از این میراث دانست و افزود: خاستگاه هر غذا، مواد اولیه، شیوههای سنتی پخت، پیشینه تاریخی و مناسبتهای فرهنگی مرتبط با آن باید گردآوری و ثبت شود. همچنین شناسایی افرادی که این مهارتها را بهصورت تجربی حفظ کردهاند، میتواند به انتقال دانش بومی به نسلهای آینده کمک کند.
رحیمی با تأکید بر اهمیت ثبت میراث فرهنگی ناملموس اظهار کرد: باید میان غذاهای ثبتشده در فهرست میراث ملی و خوراکهایی که همچنان در مرحله شناسایی و مستندسازی قرار دارند، تفاوت قائل شد. ثبت ملی زمانی در حفاظت از میراث غذایی مؤثر خواهد بود که شیوههای اصیل پخت و دانش بومی مرتبط با هر خوراک نیز حفظ شود.
او طراحی مسیرهای گردشگری خوراک را یکی از راهکارهای توسعه این حوزه دانست و گفت: جاذبههایی مانند سد طالقان، جاده کرج ـ چالوس، پل تاریخی برغان و تپههای رنگینکمانی اشتهارد میتوانند در کنار غذاها و محصولات بومی، تجربههای متنوعی برای گردشگران ایجاد کنند.
به گفته رحیمی، در این الگو، گردشگران علاوه بر بازدید از جاذبههای طبیعی و تاریخی، با غذاهای محلی، محصولات منطقهای و سبک زندگی جوامع بومی آشنا میشوند. توسعه چنین مسیرهایی میتواند به معرفی روستاها و مناطق کمترشناختهشده و افزایش فعالیت اقامتگاههای بومگردی، رستورانهای محلی و تولیدکنندگان محصولات غذایی کمک کند.
وی با اشاره به آثار اقتصادی گردشگری خوراک افزود: معرفی مناسب غذاهای بومی و فراهم کردن امکان تجربه غذاهای اصیل برای مسافران، میتواند جذابیت مقصدهای گردشگری را افزایش دهد و به رونق کسبوکارهای کوچک منجر شود. این حوزه همچنین ظرفیت ایجاد ارتباط میان تولیدکنندگان مواد اولیه، فرآوریکنندگان محصولات غذایی، عرضهکنندگان غذا و فعالان گردشگری را دارد.
رحیمی در پایان تأکید کرد: توسعه گردشگری خوراک به همکاری دستگاههای مسئول، فعالان گردشگری و جوامع محلی نیاز دارد. آموزش فعالان، رعایت استانداردهای بهداشتی، ارائه اطلاعات معتبر و مشارکت مردم در معرفی میراث غذایی، از الزامات این مسیر است. به گفته او، معرفی هدفمند غذاهای سنتی هر شهرستان، در کنار حفاظت از شیوههای اصیل تهیه آنها، میتواند به تقویت هویت گردشگری البرز و بهرهمندی اقتصادی جوامع محلی کمک کند./ میراث آریا
-
تیزر فیلم کوتاه «دُزو» رونمایی شد/ «دُزو» روایت فقدان و بی اعتمادی در سکوت کویر است
ارسال نظر