آموزش و پرورش بگوید عدالت آموزشی کجاست؟ /یک کتاب، دو مدل امتحان و سنجش نابرابر/ وقتی یک دانش‌آموز در خانه امتحان می‌دهد و دیگری در مدرسه ، عدالت از بین می‌رود

به گزارش خبرنگار اجتماعی رکنا، امروز در حالی رئیس مرکز ارزشیابی و تضمین کیفیت نظام آموزش‌وپرورش گفته است که مدارس برای اخذ آزمون‌های غیرحضوری می‌توانند از انواع پیام‌رسان‌های ایرانی با اولویت شاد استفاده کنند و خبر " مجاز بودن برگزاری آزمون صرفا در سامانه شاد" تکذیب می‌شود. که اکنون مسئله اصلی تکذیب فقط در شاد بودن یا نبودن نیست؛ مسئله این است که این شرایط، عدالت آموزشی را رعایت نمی‌کند زیرا یک استان می گوید امتحانات را غیرحضوری برگزار می کنم دیگر تعیین می کند که حضوری برگزار شود.

الان فرق دانش‌آموز ساکن تهران با اهواز یا گیلان با کردستان چیست؟ در وسط نبرد جنگی هستیم؟ در شرایط قطع اینترنت منطقه به منطقه قرار داریم؟ چه تفاوتی میان دانش‌آموزان وجود دارد که هر استان برای خودش تصمیم بگیرد یک دانش‌آموز امتحان را غیرحضوری و در خانه بدهد و دانش‌آموز استان دیگر همان امتحان را حضوری و تحت نظارت کامل برگزار کند؟

وقتی شرایط آموزشی، کتاب درسی و سرفصل‌ها برای همه یکسان است، چرا شیوه سنجش باید متفاوت باشد؟ دانش‌آموزی که در خانه امتحان آنلاین می‌دهد، طبیعتاً به کتاب، تلفن همراه و منابع مختلف دسترسی دارد، اما همزمان دانش‌آموز دیگری باید در حوزه امتحانی، بدون کوچک‌ترین امکان کمکی امتحان بدهد. این تفاوت فقط تفاوت در اجرا نیست؛ تفاوت مستقیم در سطح شانس، فشار روانی و امکان موفقیت است.

عدالت آموزشی دقیقاً کجاست وقتی یک آزمون واحد با دو مدل کاملاً متفاوت برگزار می‌شود؟ در چنین شرایطی، نتیجه امتحانات دیگر الزاماً معیار واقعی سنجش سطح علمی دانش‌آموزان نیست، بلکه بازتاب تفاوت شیوه اجرا و نابرابری در فرآیند ارزیابی است؛ مسئله‌ای که می‌تواند اعتبار کل نظام سنجش آموزش‌وپرورش را زیر سؤال ببرد.

با توجه به شرایط برخی استان ها مثل هرمزگان برای ایجاد عدالت آموزشی یا باید تا ثبات کامل کشور صبر می شد یا همه استان ها غیرحضوری باشند. به هر حال این انتخاب استانی عدالت آموزشی را خط خطی می کند.