بارش‌ های سنگین ۲۴ ساعت گذشته در شمال و غرب؛ کلاردشت در صدر، تهران تقریباً خشک ماند + جدول ایستگاه‌ های بالای ۱۰ میلیمتر

به گزارش خبرنگار اجتماعی رکنا، بر اساس گزارش ایستگاه‌های هواشناسی کشور، در بازه زمانی ۹:۳۰ صبح دیروز تا ۹:۳۰ صبح امروز، بیشترین میزان بارش ۲۴ ساعت گذشته در کلاردشت با ثبت ۳۱.۴ میلیمتر به ثبت رسید و پس از آن کوهرنگ با ۲۸.۴ میلیمتر و سردشت با ۲۴.۶ میلیمتر قرار گرفتند. شهرهای ماسوله، اسکو و فریدونشهر نیز بارش‌های قابل توجهی بین ۲۰ تا ۲۴ میلیمتر را تجربه کردند. در شمال کشور، انزلی و رشت (ایستگاه فرودگاه و کشاورزی) مجموعاً بیش از ۱۳ تا ۱۶ میلیمتر بارش دریافت کردند و در غرب و شمال‌غرب، شهرهایی مانند تبریز، بیجار، مریوان و مشکین‌شهر نیز بارش‌های بالای ۱۰ میلیمتر را ثبت کردند. در مقابل، میزان بارش در تهران (ایستگاه مهرآباد) تنها ۲ میلیمتر گزارش شده که نشان‌ دهنده تمرکز سامانه بارشی در نوارهای شمالی و غربی کشور طی شبانه‌روز گذشته است.

مجموع بارش ۲۴ ساعت گذشته

 از ۹:۳۰ صبح دیروز تا ۹:۳۰ صبح امروز
 ایستگاه‌های بالای ۱۰ میلیمتر

 میزان بارش در تهران (ایستگاه مهرآباد): ۲ میلیمتر

به گزارش رکنا،  در حالی که بسیاری از شهروندان صبح امروز را با خیابان‌های خیس و هوای تازه آغاز کردند، آمار رسمی بارش‌ها از ۹:۳۰ صبح دیروز تا ۹:۳۰ صبح امروز تصویری معنادارتر و حتی هشداردهنده‌تر را نشان می‌دهد؛ تصویری که اگر درست خوانده شود، می‌تواند نشانه‌ای از تغییر الگوهای بارشی در کشور باشد.

در صدر جدول، کلاردشت با ثبت ۳۱.۴ میلیمتر بارش ایستاده؛ رقمی قابل توجه که برای یک بازه ۲۴ ساعته، بیانگر فعالیت جدی سامانه بارشی در نوار شمالی است. پس از آن، کوهرنگ با ۲۸.۴ میلیمتر و سردشت با ۲۴.۶ میلیمتر قرار دارند؛ نقاطی کوهستانی که همواره به‌عنوان کانون‌های تغذیه منابع آبی شناخته می‌شوند و هر میلیمتر بارش در آن‌ها می‌تواند سرنوشت سدها و سفره‌های زیرزمینی پایین‌دست را تغییر دهد.

در غرب و شمال‌غرب نیز پراکندگی بارش‌ها قابل تأمل است؛ از تبریز با ۱۵.۲ میلیمتر تا بیجار، مریوان و مشکین‌شهر که همگی بارش‌های بالای ۱۰ میلیمتر را ثبت کرده‌اند. در سواحل خزر نیز انزلی و رشت بار دیگر نشان دادند که همچنان در کانون سامانه‌های رطوبتی قرار دارند. این تمرکز بارش در نوار شمالی و غربی، در کنار ثبت تنها ۲ میلیمتر بارش در تهران (ایستگاه مهرآباد)، یک پرسش جدی را پیش روی سیاست‌گذاران منابع آب قرار می‌دهد: آیا پایتخت و فلات مرکزی بیش از پیش در حال فاصله گرفتن از کمربندهای مؤثر بارشی هستند؟

آنچه این آمار را جنجالی می‌کند، صرفاً اعداد نیست؛ بلکه الگوی پراکنش آن است. وقتی بارش‌ها به‌ صورت متمرکز و بعضاً سنگین در مناطق کوهستانی رخ می‌دهد، خطر رواناب‌های سریع، سیلاب‌های ناگهانی و هدررفت منابع آبی افزایش می‌یابد؛ در حالی که مناطق کم‌بارش‌تر همچنان با تنش آبی دست‌وپنجه نرم می‌کنند. اگر روند تمرکز بارش در نوارهای محدود جغرافیایی تداوم یابد، آینده مدیریت آب کشور با چالش‌های دوگانه‌ای روبه‌رو خواهد شد: از یک سو مهار و ذخیره سیلاب‌ها، و از سوی دیگر تأمین آب پایدار برای کلان‌شهرهایی که سهم ناچیزی از این بارش‌ها دارند.

این ۲۴ ساعت شاید در نگاه اول یک رخداد عادی زمستانی به نظر برسد، اما در بطن خود حامل پیام روشنی است؛ لزوم بازنگری در زیرساخت‌های جمع‌آوری و انتقال آب، تقویت سامانه‌های هشدار سریع سیلاب، و سرمایه‌گذاری بر آبخیزداری در مناطق پربارش. اگر این اعداد را تنها به‌عنوان یک گزارش روزانه بایگانی کنیم، فرصت تحلیل آینده را از دست داده‌ایم. اما اگر آن‌ها را به‌مثابه نشانه‌های یک تغییر اقلیمی تدریجی ببینیم، شاید همین بارش‌های ۳۰ میلیمتری امروز، نقطه آغاز تصمیم‌های بزرگ فردا باشند.