اعتراض در دانشگاه فرهنگیان؛ بازنشستگی اجباری ۳۲۰ استاد با حقوق قطع شده ۶ ماهه !

به گزارش خبرنگار اجتماعی رکنا، جمعی از استادان دانشگاه فرهنگیان در نامه‌ای انتقادی به رئیس‌جمهور، ضمن اشاره به بازنشستگی اجباری صدها استاد و قطع حقوق آنان، نسبت به انتخاب اعضای حقیقی هیات امنای دانشگاه بدون حضور نمایندگان علمی و آموزشی این مجموعه اعتراض کردند و این روند را مغایر با شایسته‌گزینی، عدالت و کار کارشناسی دانستند. نویسندگان تاکید کردند که در میان اعضای هیات علمی دانشگاه افراد باسابقه و دارای تجربه مدیریتی ملی وجود دارد؛ اما در تصمیم‌گیری‌های کلان نادیده گرفته شده‌اند و همین مسئله موجب نارضایتی بدنه دانشگاه و تضعیف ماموریت تربیت معلم شده است. آنان از رئیس‌جمهور خواستند با بازنگری در ترکیب هیات امنا و انتخاب مدیری از بدنه تربیت معلم، زمینه جبران این روند و شنیده شدن صدای واقعی کلاس‌های درس را فراهم کند.

متن این نامه به شرح زیر است:

باسلام و احترام

رئیس جمهور محترم بارها بر انجام کارکارشناسی و شایسته گزینی براساس اصل انصاف و عدالت و همچنین پرهیز از تولید نارضایتی و شنیدن صدای بی صدایان تاکید و آن را جزء اصول دولت خود مطرح می کنند. ولی با نیم نگاهی به افعال دولتمردان خود، کاملا مبرهن است که این گفته ها در مقام عمل، شعاری بیش نبوده که شاهد مثال های زیادی در فعل و تصمیمات غیرکارشناسی وزرا و ارکان مدیریتی کشور وجود دارد که یک نمونه آن در بازنشستگی اجباری بیش از 320 نفر از بهترین استادان دانشگاه فرهنگیان توسط رئیس دانشگاه با حمایت وزیر آموزش و پرورش و نمونه دیگر آن انتخاب اعضا حقیقی هیات امنا دانشگاه فرهنگیان دیده می شود. اقدام رئیس دانشگاه در قطع حقوق ماهانه (حدود 6 ماه) این استادان نظام تربیت معلم کشور و صدور احکام بازنشستگی اجباری آنان درحالی صورت گرفته است که منافع و مصالح دانشگاه و ماموریت ها و اهداف تربیتی و حرفه ای دانشگاه فدای منویات شخصی رئیس دانشگاه شده و حتی فعل ایشان در صدور احکام بازنشستگی آنان، مورد تائید مراجع رسمی و قانونی و حقوقی کشور قرار نگرفته و معاونت حقوقی حضرتعالی به صراحت اقدام رئیس دانشگاه را غیرقانونی و تظلم خواهی این استادان را محق دانسته است.                                  

نویسندگان این سطور که بیش از سی سال در نظام تربیت معلم کشور خدمت کرده و در اکثر طرح ها و برنامه های تحولی نظام تعلیم و تربیت کشور نقش جزئی داریم، با دیدن خبر انتخاب اعضا حقیقی هیات امنا دانشگاه، به عیان متوجه شدیم که ظاهرا دراین دولت هم، در بر همان پاشنه تصمیمات غیرکارشناسی می چرخد و این سخنان رئیس جمهور شعاری بیش نیست.                                                                                                                                             

نویسندگان این سطور تامل و نقد سخنش بر روی افراد انتخابی و صلاحیت علمی آنان  نیست، بلکه حرف حسابش بر تناقض آشکار در گفتار و رفتار رئیس جمهور محترم است. با نیم نگاهی به ترکیب اعضا هیات امنا دانشگاه فرهنگیان، حتی یک نفر هم از کادر علمی و آموزشی و حتی کادر کارشناسی دانشگاه دیده نمی شود و همه اعضا حقوقی و حقیقی آن خارج از دانشگاه بوده و هیچ اطلاعی از کف کلاس های درس دانشگاه ندارند. آن وقت قرار است برای تعالی نظام تربیت معلم کشور و ارتقا کیفی و صف دانشگاه سیاست گذاری و تصمیمات کارشناسی و مدیریتی بگیرند. سئوال اساسی آن است که در بین بیش از 1400 عضو هیات علمی دانشگاه و بعد از صد سال سابقه تربیت معلمی و بیش از 14 سال از شکل گیری دانشگاه، یک و یا دو نفر از اعضا هیات علمی دانشگاه و یا کادر آموزشی دانشگاه پیدا نشده که بتواند عضو حقیقی هیات امنا انتخاب شود تا حداقل صدای واقعی کف کلاس های درس تربیت معلم در صحن هیات امنا شنیده شود؟ و تصمیمات براساس واقعیت های علمی، آموزشی و اداری و... موجود گرفته شود. تاسف بارتر آن است که رئیس دانشگاه هم از جنس و سنخ تربیت معلم نیست و با تحصیلات غیرمرتبط با تربیت معلم، مامور از دانشگاه وابسته به وزارت علوم می باشد که درک روشن و صحیحی از ماموریت های تربیتی دانشگاه ندارد تا بتواند صدای واقعی کف کلاس های درس دانشگاه باشد.                                                                                                                                              

جناب آقای دکتر پزشکیان، صرفا پاک دست بودن معیار حکمرانی خوب نمی باشد. آنان که برای شما پخت و پز می نمایند و بنام کار کارشناسی گزارش  می دهند بسیار زیرک تر و سیاس تر از آنند که فکر می کنید؟ شما کافی است از تصمیم سازان انتخاب سه نفر از اعضا هیات امنا دانشگاه سئوال می کردید که چرا مطابق بند 10 اساسنامه حتی یک نفر هم از بین اعضا هیات علمی دانشگاه فرهنگیان انتخاب نکردید؟ اصلا چرا باید رئیس بزرگترین دانشگاه تربیتی کشور از بین خود اعضا هیات علمی دانشگاه نباشد، آیا دانشگاه های بزرگ وابسته به وزارت علوم می پذیرند که رئیس دانشگاهشان از یک دانشگاه دیگر با رشته غیرمرتبط مامور باشد و چون می داند که چند صباحی میهمان مدیریتی می باشد و بعد از مسئولیت در بین همکاران خود نخواهد بود تا نسبت به تصمیمات مدیریتی خود احساس تعهد و مسئولیت بیشتری نماید؟

جناب آقای رئیس جمهور به نظر شما چنین تصمیمی از سوی جنابعالی تولید نارضایتی و دلخوری نیست؟ آیا شما برای کادر آموزشی و اداری دانشگاه که سال ها در نظام تربیت معلم کشور استخوان خورد کردند و شکل گیری دانشگاه مرهون توانمندی های علمی و حرفه ای آنان می باشد، حق نمی دهید که از تصمیمات غیرکارشناسی شما و دولتمردان دلخور و ناراضی باشند؟ آیا چنین تصمیماتی را شما براساس اصل انصاف و عدالت می بینید؟                                                   

آقای دکتر پزشکیان، اگر به شما گفتند که در این دانشگاه افراد واجد شرایط برای عضویت در هیات امنا دانشگاه وجود ندارد باید بدانید در حق شما و دانشگاه اجحاف کرده اند. در این دانشگاه استادان بنام زیادی وجود دارد که علاوه از استادی موفق، دارای سوابق مدیریتی عالی در کشور بودند و شکل گیری دانشگاه به دست آنان بوده است، شخصیت های ملی که خیلی از آنان را خود حضرتعالی هم می شناسید مانند آقای اسدی گرمارودی که تصویب اساسنامه دانشگاه در شورای عالی انقلاب فرهنگی مرهون ایشان می باشد و سال ها مسئولیت مراکز تربیت معلم کشور و معاون وزیر بودند و الان هم عضو هیات علمی دانشگاه فرهنگیان می باشند و یا آقای یوسف نجفی طراح رتبه بندی معلمان در برنامه ششم توسعه و مجری اکثر طرح های تحولی آموزش و پرورش و قائم مقام و مسئول راه اندازی دانشگاه در سال 1391 که سوابق معاون وزیری و نمایندگی مجلس شورای اسلامی را هم دارد و یا آقای دکتر سید جواد حسینی رئیس سازمان بهزیستی کشور و عضو هیات علمی دانشگاه فرهنگیان که سال ها معاون وزیر و مدیرکل آموزش و پرورش استان خراسان رضوی بودند و یا آقای دکتر صفرزاده عضو هیات علمی دانشگاه فرهنگیان و سال ها رایزن فرهنگی و معاون فرهنگی دانشگاه فرهنگیان بودند و صدها شخصیت دیگر که از معتقدین به گفتمان دولت شما هم هستند که در این مختصر نمی گنجد.

 در آخر با امید به اینکه ماهی را هروقت از آب بگیری تازه است، انتظار می رود دستور فرمایید به شعور و شان کادر علمی و آموزشی دانشگاه احترام قائل شوند و با انتخاب فردی از جنس و سنخ تربیت معلم  به عنوان رئیس دانشگاه که بعد از پایان مسئولیت هم احساس مسئولیت نماید که باید پاسخگوی افعال و رفتار زمان مدیریتی خود باشد، تا این فرصت های از دست رفته تاحدودی جبران شود و بیش از این تولید نارضایتی و دلخوری و کوچک انگاری نشود.

جمعی از استادان دلسوز تربیت معلم کشور

صفی خانی – عباس زاده – گرزین¬نژاد – آزادی – سعدی – منتظری – بهرامی - جوینی – کاظم زاده – محمدی – ابراهیمی – ربیعی – یگانه – علی پناه نژاد – دهقان – دلشکری – زاهدی – گلوهی – برهویی – فیض – جهانشاهی – کریمی - جهانسوز – علیزاده – فردوسی – ملک پور افشار- اصحابی – شکری  – حسین نژاد – بهاری  – دانشور – یزدانی – مختاری – عیدی – شاطریان – قائمی – مرادی – میر عابدینی – حسین آبادی و کانون صنفی استادان دانشگاه فرهنگیان