مدیریت اشتباه و پاک کردن صورت مسئله در فدراسیون فوتبال

به گزارش رکنا، اشتباهات تصمیم‌گیری در نهادهای مدیریتی، به خصوص نهادهای ورزشی که جایگاه اجتماعی ویژه‌ای در جامعه دارند، تنها به منزله آسیب گذاشتن به ساختار و اعتبار سازمان نیست، بلکه به شان و اعتبار افرادی که در این حوزه فعالیت می‌کنند هم لطمه‌ای وارد می‌کند که با هیچ توجیه یا ادله‌ای نمی‌توان آن را از ذهن‌های طرفداران و فعالان ورزشی پاک کرد.

این آسیب اغلب غیرقابل جبران است و سال‌ها پس از وقوع، هنوز به عنوان نقطه ضعف مدیریتی آن نهاد یاد می‌شود.

یکی از نمونه‌های بارز این نوع اشتباهات در سال‌های اخیر، پرونده هدایت ممبینی در فدراسیون فوتبال ایران است. ممبینی جایگاهی را در این نهاد در اختیار گرفته بود که به دلیل حساسیت شغل مدیریتی در فدراسیون، او باید پاسخگوترین عضو این سازمان باشد، اما متاسفانه این انتظار هرگز محقق نشد. این مقام مسئول علاقه بیش از حد به سفرهای خارجی داشت و در عین حال تمایلی به پاسخگویی در برابر اشتباهات خود و تصمیماتش نداشت، که این رفتار به خودی خود قابل توجه و قابل نقد بود.

در اتفاق اخیر، رئیس فدراسیون فوتبال با یک شو نمایشی هدایت ممبینی را از سمت خودش برکنار کرد، اما در عین حال بلافاصله حکم مشاور رئیس فدراسیون را به او داد تا بتواند بدون هیچ محدودیتی به سفرهای خارجی خود ادامه دهد. این حرکت دوگانه باعث ایجاد شائبه‌های گسترده‌ای شد؛ بسیاری معتقدند که ممبینی نه تنها خودسرانه نام باشگاه گل‌گهر سیرجان را به عنوان نماینده سوم لیگ ایران به لیگ قهرمانان آسیا معرفی نکرده، بلکه این کار با دستور مستقیم مقامات بالاتر فدراسیون انجام شده و حالا فقط کسی به عنوان کبک انتخاب شده تا این پرونده به سرعت بسته شود و هیچ کس مسئول شناخته نشود.

این پرونده به وضوح یکی از پوسیده‌ترین شیوه‌های مدیریتی در نهادهای ورزشی کشور را نشان می‌دهد: به جای حل ریشه‌ای مسئله و پیدا کردن علت‌های تصمیمات اشتباه، فقط صورت مسئله پاک می‌شود تا اعتبار سازمان موقتاً حفظ شود. ما در این نوع مدیریت واقعاً استادان پاک کردن صورت مسئله هستیم؛ گاهی علاوه بر پنهان کردن خطا، حتی تخته‌ای هم از پنجره بیرون می‌اندازیم تا هیچ کس نتواند زیر آن چه اتفاقی افتاده است را بررسی کند.

این روش مدیریتی نه تنها باعث کاهش اعتبار فدراسیون فوتبال و سایر نهادهای ورزشی می‌شود، بلکه به اعتبار تمام فعالان این حوزه نیز آسیب جدی می‌زند. برای جلوگیری از تکرار این اشتباهات، باید به جای پنهان کردن خطاها، مسئولیت‌پذیری بالا شود، ریشه اشکال ساختاری پیدا شود و کسانی که تصمیمات اشتباه می‌گیرند، بدون هیچ چانه‌زنی پاسخگو باشند. در غیر این صورت، هر بار که اشتباهی رخ می‌دهد، فقط کسی به عنوان کبک انتخاب می‌شود و پرونده بسته می‌شود، بدون اینکه هیچ اصلاحی در ساختار مدیریتی ایجاد شود.