دنیس اکرت؛ پاسخی اروپایی به آرزوی جام جهانی ایران: از رنج‌های کودکی تا قهرمانی در بلژیک

دنیس اکرت آینسا، مهاجم ایرانی باشگاه استاندارد لیژ بلژیک، ستاره‌ ای است که در اروپا پرورش یافته و حالا روحی تازه به خط حمله تیم ملی دمیده است. او در یک گفتگوی مفصل و صمیمانه، پرده از رازهای موفقیت خود در فوتبال اروپا برداشته و از اوج و فرودهایی گفت که چکمه‌هایش را در زمین‌های آلمان، اسپانیا، هلند و بلژیک کوبیده است.

دنیس اکرت؛ از ریشه‌های اسپانیایی تا قلب تپنده‌ی استاندارد لیژ و تیم ملی

عشقی که از پدر به ارث رسید دنیس که خود را «فوتبالیست حرفه‌ای» و استاندارد لیژ را «خانه‌ی» خود می‌نامد، عشق به فوتبال را در خانواده‌ای جستجو می‌کند که پدرش همواره با او و برادرانش بازی می‌کرد. او مسیر حرفه‌ای را از پولیم آلمان آغاز کرد و به تیم‌های بزرگ آلمان مانند کلن و مونشن‌گلادباخ پیوست. اما راه موفقیت برای او هموار نبود؛ دنیس خاطرات نوجوانی‌اش را با لحنی حسرت‌آلود به یاد می‌آورد: «بیدار شدن ساعت شش صبح، مدرسه و تمرین تا ساعت ۱۰ شب؛ این روتین برای یک پسر ۱۱ ساله عادی نبود، اما عشق به فوتبال باعث شد همه چیز را عادی تلقی کنم.»

درس‌های سخت و ریشه‌های اسپانیایی ورود به مونشن‌گلادباخ اولین تجربه جدی او با مفهوم «فشار» بود؛ جایی که قانون ساده‌ای حکم‌فرما بود: اگر خوب نباشی، کنار می‌روی. اما ماجراجویی اصلی او در ۱۹ سالگی به سلتاویگوی اسپانیا ختم شد؛ انتخابی که نه تنها-footballiy، بلکه احساسی بود، چرا که مادرش اهل همان شهر است. دنیس در اسپانیا آموخت که تکنیک و فضا محدود، چالش‌های اصلی هستند. او با نگاهی به تجربیاتش، فوتبال هلند را «تمام‌هجومی» و بلژیک را ترکیبی از هر دو می‌داند.

پرتگاه سقوط و اوجِ دوباره زندگی حرفه‌ای اکرت همواره صعودی نبود. او با صراحت از دوران سخت حضور در اینگلوشتات در دسته سوم آلمان می‌گوید؛ دورانی که پس از لذت بازی در لا لیگا، سقوطی وحشتناک به نظر می‌رسید. اما او معتقد است: «در زندگی نباید گلایه کرد، بلکه باید از فرصت استفاده نمود.» همان دوران سخت و کار با یک روانشناس ورزشی، کلید بازگشت او به سطح اول اروپا بود. دنیس اکنون بر اهمیت سلامت روان تأکید دارد و معتقد است: «بهترین بازیکن بدون اعتماد به نفس، بدترین بازیکن زمین است.»

احساس تعلق در قلب بلژیک اکنون، دنیس اکرت با شماره ۱۰ بر پشت، در ورزشگاه استاندارد لیژ خود را در اوج احساس آرامش و قدرت می‌بیند. او ورود به این باشگاه تاریخی را محصول عشق هواداران و فضای خانوادگی تیم می‌داند. لحظه‌ای که ۳۰ هزار نفر نامش را فریاد زدند، ماندگارترین تصویر در ذهن اوست.

این مهاجم جوان که حسرتِ انتخاب اشتباه مدیربرنامه در جوانی را دارد، حالا با چشمانی باز به آینده می‌نگرد. او پیامی صمیمی برای هواداران دارد: «ما سختی‌ها را کنار هم پشت سر می‌گذاریم.» دنیس اکرت حالا آماده است تا تجربه‌های اروپایی‌اش را در خدمت تیم ملی ایران بگذارد و قلب خط حمله میهنش را به تپش درآورد.