محمد علی فردین و بهروز وثوقی شهروند درجه ۴ هستند! | این بازیگر مانند دزدها به سینما برگشت

آیین رونمایی از کتاب‌های «نفس‌های تازه؛ گفت‌وگو، معرفی و نقد آثار نرگس آبیار» و «خلاق و شعله‌ور؛ گفت‌وگو، معرفی و نقد آثار حمید نعمت‌الله» نوشته محسن بیگ‌آقا و «شهروند درجه دو؛ محمد متوسلانی» نوشته علی شیرازی، شنبه ۱۴ شهریور در موزه سینمای ایران برگزار شد.

در این مراسم چهره‌هایی همچون مهران احمدی، المیرا دهقانی، محمدحسین قاسمی، نوید پورفرج، دانیال پورصباح، نورا هاشمی، عباس یاری، علی علایی، رزیتا غفاری، محمود گبرلو و جمعی دیگر از هنرمندان و اهالی سینما حضور داشتند. اجرای این مراسم را اصغر نعیمی بر عهده داشت.

انتشار سه کتاب با هدف آشنایی با جهان سینماگران

بهاره میرحسینی، مدیر نشر عینک، در ابتدای این مراسم درباره آغاز فعالیت این نشر در حوزه سینما گفت: «از ابتدا حوزه فعالیت نشر عینک، ادبیات داستانی ایرانی بود و خوشبختانه فعالیت خود را در حوزه سینما نیز آغاز کردیم؛ با این هدف که مخاطبان با بخشی از آثار و فعالیت‌های سینماگران کشور آشنا شوند. انتشار این سه کتاب، آغاز فعالیت‌های ما در این زمینه است.»

وی افزود: «این سه کتاب، آغازگر توجه جدی ما به هنرمندان است. این آثار درباره سه هنرمند با سه نگاه کاملاً متفاوت است که توانسته‌اند خاطرات زیادی برای ما بسازند. مخاطبان با خواندن این کتاب‌ها با جهان و تجربیات این هنرمندان آشنا می‌شوند.»

میرحسینی با اشاره به اینکه ایده انتشار این کتاب‌ها از سوی ذبیح‌الله رحمانی مطرح شده است، بیان کرد: «متأسفانه حمایت‌ها کاهش یافته و بسیاری از ناشران نمی‌توانند وارد این عرصه شوند. در این شرایط سخت اجتماعی، فکر می‌کنم انتشار کتاب‌های هنری به نوعی حمایت از افرادی است که برای ما آثار درخشانی خلق کرده‌اند.»

محسن بیگ‌آقا: چرا کتاب‌های سینمایی درباره کارگردانان مهم چاپ نمی‌شوند؟

محسن بیگ‌آقا نیز درباره شکل‌گیری این مجموعه گفت: «من همواره به این فکر می‌کردم که چرا کتاب‌های سینمایی درباره کارگردانان مهم ما به چاپ نمی‌رسند. وقتی آقای رحمانی این پیشنهاد را مطرح کردند، از آن استقبال کردم. ما تمام کار این کتاب‌ها را در زمان جنگ انجام دادیم و مدام با تأخیر مواجه می‌شدیم.»

وی درباره شیوه انتخاب مطالب کتاب‌های مربوط به نرگس آبیار و حمید نعمت‌الله توضیح داد: «نقدهای نوشته‌شده هر فیلمی را بررسی کردیم و نقدهای منفی و مثبت را کنار هم قرار دادیم. هر فیلم خانم آبیار یک شگفتانه جدید داشتند و همین مسئله باعث می‌شد با نقدهای بسیار مواجه باشیم.»

این نویسنده در پاسخ به این پرسش که چرا نقد جدیدی برای این کتاب‌ها سفارش داده نشد، گفت: «فرصت زمانی کمی در اختیار داشتیم و به دلیل شرایط جنگی دوست داشتیم هرچه زودتر یک اثر منسجم به چاپ برسانیم.»

علی شیرازی: متوسلانی شهروند درجه دو سینمای ایران است

علی شیرازی، نویسنده کتاب «شهروند درجه دو؛ محمد متوسلانی» نیز درباره انتخاب این عنوان گفت: «محمد متوسلانی شهروند درجه دو سینمای ایران است و انتخاب این عنوان برای من بسیار دشوار بود.»

وی با اشاره به بازگشت متوسلانی به عرصه بازیگری افزود: «خاطره‌ای وجود دارد که محمد متوسلانی مانند دزدها به صحنه فیلمبرداری «دل و دشنه» می‌رفت و آقای جعفری جوزانی توانستند با این فیلم متوسلانی را به بازیگری بازگردانند.»

شیرازی همچنین به تجربه خود درباره کتابی درباره نصرت کریمی اشاره کرد و گفت: «استاد در آن زمان به من گفتند که در دهه ۷۰ از وزارت ارشاد به او گفته بودند که بیا فیلم کمدی آبرومند بساز، اما اسمت را به عنوان کارگردان منتشر نمی‌کنیم.»

این نویسنده در ادامه اظهار کرد: «متأسفانه ما در سینمای ایران شهروند درجه چهار هم داریم؛ از جمله محمدعلی فردین و بهروز وثوقی. با شرمساری بسیار می‌گویم که شهروند درجه سه ما بهرام بیضایی و ناصر تقوایی هستند.»

وی ادامه داد: «در ابتدای دهه نود فرصت خوبی در اختیارم قرار گرفت و با آقای متوسلانی گفت‌وگو کردم. در سؤالاتم گاهی نگاه انتقادی هم وجود دارد اما در این کتاب از نقد منتقدان استفاده نکردم.»

نرگس آبیار: فیلمسازی را از تجربه نویسندگی و مستندسازی آغاز کردم

در بخش دیگری از مراسم، نرگس آبیار روی صحنه آمد و درباره انتشار این کتاب گفت: «خوشحالم که این حرکت از سوی نشر عینک انجام شده است. هر کتابی به مثابه یک کلاس درس برای مخاطبان است. تجربه سالیان یک فیلمساز می‌تواند از طریق کتاب در اختیار مخاطب قرار بگیرد. من نیز در این کتاب تمام تجربیات دوران کودکی، مستندسازی و کارگردانی‌ام را بیان کرده‌ام.»

آبیار تأکید کرد: «من فیلمسازی خودآموخته هستم و براساس تجربه نویسندگی و مستندسازی، فیلمسازی را آغاز کردم. شاید این تجربیات برای بسیاری از افراد مفید باشد.»

این کارگردان در پایان گفت: «فیلمسازی کار سختی است و فیلمساز مسئولیت یک فیلم را حتی پس از مرگش بر دوش می‌کشد. از تمام فیلمسازان تشکر می‌کنم و معتقدم از تجربه‌های آنها آموخته‌ام.»