فیلم/مروری بر شعرخوانی احساسی و جان گداز «استاد شهریار»، فخر آذربایجان / حیدربابا ایلدیرملار شاخاندا

شعر «حیدربابا»؛ نوایی جاودانه از دل آذربایجان! منظومه جان گداز و تاریخی «حیدربابا» که توسط استاد برجسته ادبیات، شهریار، سروده شده، به جرات یکی از تابناک ترین آثار ادبی معاصر ایران است. این شعر که به زبان ترکی آذربایجانی نگاشته شده، حلقه ای پر احساس میان خاطرات کودکی شاعر و فرهنگ بومی و ریشه دار آذربایجان است.

سلامی به خاطرات کودکی

در منظومه بی همتای «حیدربابایه سلام»، شهریار با واژگانی ساده و بی تکلف، زمزمه ای صمیمانه به کوه «حیدربابا» و زادگاهش روستای خشکناب دارد؛ مکانی که گویی گوشه ای از بهشت کودکی او بوده است. این شعر سرشار از تصویرهای نوستالژیک آن دوران است که با قلم توانمند شاعر، از دل طبیعت و طراوت روستا جان گرفته اند و به یادماندنی شده اند.

طبیعت زنده در قاب واژگان

شهریار با هنرنمایی شگفت انگیز خود در این اثر، مناظر زنده ای از طبیعت مثل طوفان های خروشنده، قطرات باران، آسمانی رعدآور و جشن های باستانی نوروزی را خلق کرده است. اما این شعر تنها به وصف زیبایی های طبیعی محدود نمی شود؛ بلکه فضای اجتماعی روستایی، از بازی های پرشیطنت کودکان گرفته تا آیین های کهن مردم منطقه، با تمام جزئیات در شعر او جاودانه شده اند.

بردی جهانی بر پایه عشق محلی

«حیدربابا»، این شاهکار ادبی، هرچند به زبان ترکی آذربایجانی آفریده شده، عظمت و لطافتش موجب شده به زبان های متعددی ترجمه شده و شهرتی بین المللی پیدا کند. با وجود این، بسیاری معتقدند که روح واقعی این شعر و لطافت احساسی آن فقط در زبان اصل خود، یعنی ترکی آذری، قابل درک و لمس است.

گنجینه ای از فرهنگ و اصالت

منظومه «حیدربابا» نه فقط یک شعر، بلکه مستند فرهنگی غنی از سبک زندگی، باورها، و ارزش های مردم آذربایجان در دوره ای پرتحول است. این اثر، همچنان به عنوان نمادی از هویت فرهنگی و ادبی این منطقه جایگاهی خاص در دل مردم و میان پژوهشگران دارد.

بی تردید باید منظومه «حیدربابا» استاد شهریار را نمونه ای خیره کننده از هماهنگی میان هنر، فرهنگ و حافظه جمعی دانست. این شعر نه تنها روایتگر دلتنگی های شخصی شاعر است، بلکه بازتابی فراگیر از زیست و فرهنگ یک ملت را در دل خود فریاد می زند.