افراد غیر سیگاری هم سرطان ریه می گیرند؟

به گزارش رکنا، بیشتر ما سرطان ریه را با سیگار می‌شناسیم، اما این مقاله نشان می‌دهد که سرطان ریه در افراد غیرسیگاری (کسانی که تقریباً هیچ‌وقت سیگار نکشیده‌اند) در حال تبدیل‌شدن به یک مشکل جدی جهانی است. با کاهش مصرف سیگار، سهم این گروه از کل موارد سرطان ریه بیشتر شده و حتی شواهدی وجود دارد که تعداد مطلق این موارد هم در حال افزایش است. مشکل اینجاست که چون این افراد "پرخطر" محسوب نمی‌شوند، علائمشان دیر جدی گرفته می‌شود و اغلب بیماری در مراحل پیشرفته تشخیص داده می‌شود.

پژوهشگران توضیح می‌دهند که سرطان ریه در غیرسیگاری‌ها از نظر زیست‌شناسی و علت‌ها با سرطان ریهٔ مرتبط با سیگار فرق دارد. این نوع سرطان بیشتر در زنان و جمعیت‌های آسیایی دیده می‌شود و معمولاً با جهش‌های ژنتیکی خاصی مثل EGFR یا ALK همراه است. به همین دلیل، این بیماران معمولاً به درمان‌های هدفمند بهتر از شیمی‌درمانی یا ایمونوتراپی‌های رایج پاسخ می‌دهند. این تفاوت‌ها نشان می‌دهد که نمی‌توان با همان نگاه قدیمیِ "سرطان ناشی از سیگار" به سراغ این بیماران رفت.

اما اگر سیگار عامل اصلی نیست، چه چیزهایی خطر را بالا می‌برند؟ ژنتیک ارثی (برخی افراد از ابتدا مستعدند)، تغییرات وابسته به سن در سلول‌های خون که باعث التهاب مزمن می‌شود، و عوامل محیطی مثل آلودگی هوا، گاز رادون، دود سیگار دیگران و حتی قرارگرفتن مکرر در معرض پرتوهای پزشکی (مثل سی‌تی‌اسکن). این عوامل به‌تنهایی خطر خیلی بزرگی ندارند، اما در مقیاس جمعیت، می‌توانند باعث تعداد قابل‌توجهی سرطان شوند.

اهمیت غربالگری زودهنگام

یکی از چالش‌های بزرگ، غربالگری زودهنگام است. اسکن ریه با سی‌تی‌اسکن کم‌دوز در سیگاری‌ها جان بسیاری را نجات داده، اما در غیرسیگاری‌ها هنوز مشخص نیست چه کسانی باید غربالگری شوند. اگر بتوان افراد پرخطر را بهتر شناسایی کرد [مثلاً زنان آسیایی با سابقهٔ خانوادگی سرطان ریه] غربالگری می‌تواند مؤثر و حتی نجات‌بخش باشد.

در کنار تشخیص زودهنگام، پژوهشگران به آینده هم نگاه می‌کنند: پیشگیری فعال. از مهار التهاب (مثلاً با هدف‌گرفتن IL-1β) گرفته تا واکسن‌های ضدسرطان که سیستم ایمنی را برای شناسایی سلول‌های سرطانیِ اولیه آموزش می‌دهند. این رویکردها هنوز در مرحلهٔ پژوهش‌اند، اما امید می‌دهند که در آینده بتوان قبل از شکل‌گیری کامل سرطان، جلوی آن را گرفت.