تغییر تازه در نان مردم؛ سبوس سنگک و بربری دو برابر شد / ابهام درباره تأثیر بر قیمت و کیفیت نان

به گزارش خبرنگار اقتصادی رکنا، وزارت صنعت، معدن و تجارت با ابلاغ اصلاحیه جدید استاندارد ملی شماره ۱۰۴۰۸، درصد سبوس‌گیری آرد مصرفی چهار نان اصلی کشور را تغییر داد؛ تصمیمی که مستقیماً بر کیفیت نان روزانه میلیون‌ها خانوار اثر می‌گذارد.

بررسی نامه رسمی شرکت بازرگانی دولتی ایران به مدیران کل غله و خدمات بازرگانی استان‌ها نشان می‌دهد که این تغییر از تاریخ دوم مهرماه ۱۴۰۵ لازم‌الاجرا شده و بر اساس مصوبات کارگروه ملی ساماندهی گندم، آرد و نان اتخاذ شده است.

طبق استاندارد جدید، آرد مورد استفاده برای نان سنگک و بربری با ۱۲ درصد سبوس‌گیری و آرد مصرفی تافتون و لواش با ۱۰ درصد سبوس‌گیری تولید خواهد شد.

نکته قابل توجه آن است که بر اساس جدول درج‌شده در نامه رسمی، میزان سبوس‌گیری آرد سنگک که پیش‌تر حدود ۶ درصد بود، اکنون به ۱۲ درصد افزایش یافته است؛ تغییری که می‌تواند به معنای استفاده از آرد کامل‌تر و افزایش ارزش تغذیه‌ای نان باشد.

در متن ابلاغیه تأکید شده است که پس از اعلام نرخ‌های جدید از سوی سازمان حمایت مصرف‌کنندگان و تولیدکنندگان، اطلاعات مربوط به این نوع آردها در سامانه «سیما» بارگذاری می‌شود و کارخانه‌های آردسازی نیز موظف هستند درصدهای جدید سبوس‌گیری را روی کیسه‌های آرد درج کنند.

همچنین به کارخانه‌ها اجازه داده شده است از کیسه‌های موجود در انبار استفاده کنند، اما آرد داخل این کیسه‌ها باید مطابق استانداردهای جدید تولید شده باشد.

در بخش دیگری از این نامه آمده است که آرد خام مصرفی خانوارهای روستایی و عشایری نیز با درصدهای سبوس‌گیری ۵ و ۱۰ درصد در سامانه تعریف شده است.

یک مطالبه مهم؛ کیفیت نان تغییر می‌کند یا فقط اعداد روی کیسه‌ها؟

اگرچه کارشناسان تغذیه طی سال‌های گذشته بارها بر ضرورت افزایش سهم سبوس در آرد و حرکت به سمت نان کامل تأکید کرده‌اند، اما تجربه نشان داده است که موفقیت چنین تصمیم‌هایی به چند عامل بستگی دارد؛ از جمله کیفیت گندم، شیوه آسیابانی، آموزش نانوایان و نظارت مستمر بر اجرای استانداردها.

از سوی دیگر، هنوز مشخص نیست اجرای استاندارد جدید چه اثری بر هزینه تولید نان و قیمت نهایی آن خواهد داشت؛ موضوعی که می‌تواند برای مصرف‌کنندگان و نانوایان اهمیت ویژه‌ای داشته باشد.

به اعتقاد کارشناسان، اگر افزایش میزان سبوس با نظارت دقیق و بهبود فرآیند تولید همراه شود، می‌تواند گامی در جهت ارتقای کیفیت نان و سلامت جامعه باشد؛ اما در غیر این صورت، این نگرانی وجود دارد که تغییرات صرفاً در بخشنامه‌ها و برچسب‌های آرد باقی بماند.