گفتگوی متفاوت مسعود ابراهیمی با سرهنگ محمد گروسی و دکتر مریم سامانی - قسمت چهارم
کابوس 13 روز اسارت پسرک دانش آموز / اولین جمله شایان بعد آزادی به مادرش چه بود؟ / شلیک ها در صحنه گروگان رهایی با چه منظوری بود ؟!
حوادث رکنا: در قسمت سوم این گفتگوی متفاوت، سرهنگ محمد گروسی از لحظه ورود پلیس به مخفیگاه آدم ربایان گفت؛ لحظه ای که صدای شایان از طبقه بالای خانه شنیده شد و مشخص شد کودک ۶ ساله در همان ساختمان نگهداری می شود.
به گزارش رکنا، پلیس می دانست هر لحظه ممکن است با مقاومت آدم ربایان روبه رو شود. در نهایت در شکسته شد، ماموران وارد شدند و شایان در حالی پیدا شد که ۱۳ روز از خانواده اش دور بود.
اما عملیات هنوز تمام نشده بود.
در ادامه، سرهنگ گروسی از لحظاتی می گوید که بعد از آزادی شایان، فضای اطراف مخفیگاه با شلیک گلوله متوجه حضور پلیس شد و پس از آن، مهم ترین تماس این پرونده شکل گرفت؛ تماس یک کودک ۶ ساله با مادری که ۱۳ روز منتظر شنیدن صدای فرزندش بود.
سرهنگ گروسی در ادامه روایت خود گفت:
«چند تا گلوله شلیک شد و همین باعث شد تقریبا همه منطقه متوجه شوند که اتفاقاتی در حال رخ دادن است.»
مسعود ابراهیمی از سرهنگ گروسی پرسید: «شما شلیک کردید؟ برای اینکه جلوی فرار متهمان را بگیرید؟»
سرهنگ گروسی با اشاره به ابعاد روانی عملیات پاسخ داد:
«ما که روانشناسی نخوانده ایم، ولی یک جاهایی کارهای روانی هم انجام می دهیم.»
مسعود ابراهیمی نیز با خنده درباره همین موضوع پرسید که آیا وقتی پلیس از اقدامات روانی استفاده می کند، ممکن است فضای روانی افراد هم تحت تاثیر قرار بگیرد؟
در همین لحظه دکتر مریم سامانی وارد بحث شد و توضیح داد که شاید هدف اصلی این اقدام، مدیریت فضای اطراف عملیات بوده باشد؛ اینکه با ایجاد احساس قدرت و نمایش اقتدار پلیس، تجمع مردم و ترس حاکم بر منطقه کنترل شود.
سرهنگ گروسی نیز در ادامه گفت که همه این موارد می تواند در چنین شرایطی مطرح باشد.
اما بعد از پایان عملیات، دیگر عجله ای وجود نداشت.
شایان پیدا شده بود، آدم ربایان دستگیر شده بودند و ماموران می توانستند برای لحظاتی خودشان را بازیابی کنند.
سرهنگ گروسی می گوید از شایان پرسید پدرش تلفن همراه دارد یا نه. شایان شماره تلفن پدرش را بلد بود، اما تماس بی پاسخ ماند.
بعد از آن از شایان درباره تلفن همراه مادرش پرسیدند.
تماس برقرار شد.
شایان حدود نیم ساعت با مادرش صحبت کرد.
مسعود ابراهیمی از سرهنگ گروسی پرسید:
«اولین حرفش چی بود؟»
پاسخ سرهنگ گروسی یکی از احساسی ترین لحظات این گفتگو را رقم زد:
«شایان گفت: مامان جون، پلیس منو آزاد کرد.»
مسعود ابراهیمی از سرهنگ گروسی پرسید که آیا می تواند احساس مادر شایان را در آن لحظه تصور کند؟
سرهنگ گروسی با لحنی متاثر گفت:
«باورتان می شود اشکم درآمد. من خیلی آدم عاطفی هستم و تحمل این صحنه ها را ندارم.»
او سپس به شرایطی اشاره کرد که شایان در ۱۳ روز دوری از خانواده تجربه کرده بود و گفت نمی توان برای یک کودک ۶ ساله جدا شدن از خانواده و نگهداری در چنین شرایطی را ساده تصور کرد.
سرهنگ گروسی تاکید کرد که خودش هیچ وقت مستقیما با خانواده شایان صحبت نکرده است و پس از پایان عملیات، کودک را به پلیس آگاهی رشت تحویل داده اند تا به خانواده اش بازگردانده شود.
اما در همان تماس تلفنی، شایان شروع به تعریف کردن اتفاقاتی کرد که برایش افتاده بود؛ اینکه چگونه از رشت به تهران منتقل شده و چه مسیری را طی کرده است.
مسعود ابراهیمی در ادامه پرسید:
«بگویید شایان چطور دزدیده شد؟»
سرهنگ گروسی توضیح داد که پرونده در رشت تشکیل شده بود و تیم تهران تمام اطلاعات پرونده را در اختیار نداشت. بنابراین آنچه درباره نحوه ربایش می دانستند، بر اساس اطلاعات موجود در پرونده و اظهارات مادر شایان بود.
طبق ادعای مادر که در پرونده ثبت شده، صبح روز حادثه شایان را برای رفتن به مدرسه یا کلاس همراهی کرده و در خیابان منتظر سرویس مدرسه بوده است.
سرویس معمول شایان یک مینی بوس آبی رنگ بود.
به گفته سرهنگ گروسی، مادر شایان در اظهارات خود گفته بود در حالی که منتظر رسیدن سرویس بوده، خودرویی که رنگ آن را به طور دقیق به خاطر نداشته، از مینی بوس سبقت گرفته و جلوی آن قرار گرفته است.
طبق همین روایت، خودرو سرعتش را کم کرده بود. راننده در صندلی جلو قرار داشت و فرد دیگری در قسمت عقب خودرو نشسته بود و شیشه خودرو نیز پایین بود.
در همین لحظه، فرد داخل خودرو با گرفتن کیف یا بند کیف شایان، کودک را از کنار مادرش به داخل خودرو کشیده و خودرو از محل دور شده بود.
سرهنگ گروسی در ادامه گفت:
«من عرض کردم خدمتتان؛ این کار نه ماه طراحی شده. یقین دارم این کار بارها تمرین شده بوده.»
به گفته او، سرعت و نحوه اجرای این ربایش این احتمال را مطرح می کرد که آدم ربایان که عمو و برادرزاده بودند، برای اجرای نقشه خود از قبل آمادگی و تمرین داشتند.
اما در این میان، یک سوال همچنان بی پاسخ باقی می ماند:
چرا شایان چه کسی این کودک را انتخاب کرده بود و چرا برای ربودن او چنین نقشه ای طراحی شده بود؟
پاسخ این سوال، بخش دیگری از پرونده است که در ادامه این گفتگوی متفاوت با سرهنگ محمد گروسی و دکتر مریم سامانی به آن خواهیم پرداخت.
قسمت بعدی این گفتگوی متفاوت را فردا شب ساعت ۲۱:۳۰ در رکنا دنبال کنید
پایان خبر / رکنا / کدخبر 1253690
ارسال نظر