رکنا گزارش می دهد
فیلم/ فریاد یک خوزستانی در دفاع از هورالعظیم: زندگیمان را گرفتید، اما چیزی به ما ندادید / زمین کشاورزی، تالاب و ماهیگیریمان را گرفتید؛ حالا برای درمان باید هزار کیلومتر برویم
اجتماعی رکنا:مسعود کنعانی، کنشگر محیطزیست، با انتقاد از پیامدهای فعالیتهای نفتی بر زندگی مردم خوزستان و وضعیت هورالعظیم، گفت: «زندگیمان را گرفتید، زمین کشاورزیمان را گرفتید، تالاب را خشک کردید و اقتصاد و ماهیگیریمان را از ما گرفتید؛ اما حاضر نیستید چیزی به ما بدهید.» او پروژه سهراب را «آخرین میخ بر تابوت هورالعظیم» دانست و خواستار نجات این تالاب به جای تکرار واژه «احیا» شد.
مسعود کنعانی، کنشگر محیطزیست، با اشاره به وضعیت مردم خوزستان و پیامدهای فعالیتهای نفتی در این استان گفت: «میدانیم که این استان پایتخت نفت و انرژی کشور است. من که الان خدمت شما هستم، در خانواده خودم چندین بیکار دارم و همه عزیزانی که اینجا میبینید، هر کدام بیکارانی در خانواده خود دارند.
من که خدمت شما هستم، مثل هر خوزستانی دیگری مجبورم اینها را در جیبم داشته باشم.»
او با اشاره به مشکلات سلامت مردم خوزستان افزود:
«خبرنگاران عزیز، این را ببینیم؛ ما مشکلات تنفسی و ریوی و قلبی و عروقی داریم و سبب اصلیاش همین نفت در استان خوزستان است. شما چه بیمارستان تخصصی برای مشکلات قلبی ساختهاید؟
سخن من نباشد؛ جناب زارعی عزیز، با شخص وزیر محترم نفت و با شخص رئیسجمهور محترم همین الان تشریف ببرید بیمارستان امام خمینی تهران و خانوادههای خوزستانی، خانوادههای نجیب و شریف خوزستانی را ببینید که در پیادهرو خوابیدهاند.
آنها آمدهاند سرطانشان را، سرطانی که از نفت درست شده، درمان کنند. آمدهاند بیماریهای قلبی و ریویشان را کجا درمان کنند؟ در پایتخت. هزار کیلومتر باید بیاییم در پایتخت تا خودمان را معالجه کنیم.
چرا؟ به کدامین جرم ناکرده؟
شما که زندگیمان را گرفتید، زمین کشاورزیمان را گرفتید، تالاب را خشک کردید، اقتصادمان، ماهیگیریمان و چیزی را که هزاران سال با آن زندگی میکردیم، از ما گرفتید؛ اما حاضر نیستید چیزی به ما بدهید.
شما حتی برای استخدام این آقا که کنار من هست، میدانید من قربانی صنعت نفتم. به خاطر اینکه صنعت نفت در استان خوزستان...
نمیخواهم از واژههایی استفاده کنم که بار حقوقی داشته باشد، چون همه شما آماده هستید. نفتیها را میبینم که برای ما مشکل درست میکنند.
به احترام جناب دکتر علمالهدایی عزیز، من سعی میکنم کوتاه کنم، اما خواستم این را بگویم که از کلمه «احیا» کمتر استفاده کنیم و بیشتر به دنبال «نجات» باشیم.
من معتقدم پروژه سهراب آخرین میخ بر تابوت هورالعظیم است. اجازه بدهیم آخرین میخ را نزنیم؛ به خاطر کشورمان، به خاطر آینده و به خاطر اینکه این زیستبوم حقی بر گردن همه ما دارد.
هر جایی که هستیم، چه شماهایی که پشت میز مدیریت هستید و باید تصمیم بگیرید؛ چون به هر حال توسعه نیاز به تصمیمات سخت شما عزیزان دارد، چه ما که در این سوی میز ناله میکنیم و اعتراض میکنیم، همه ما یک دغدغه مشترک داریم، همه ما یک درد مشترک داریم؛ و آن اینکه کشورمان بهبود پیدا کند، مشکلات کشور کمتر شود و به اقتدار در منطقه برسد.»
ارسال نظر