فیلم/ غوغای علیرضا افتخاری در برنامه شفرونی با یک ترانه عاشقانه نوستالژیک با همراهی خوانندگان خانم / با اهنگ بردی از یادم همه را همراه کرد
علیرضا افتخاری در برنامه «شفرونی» با اجرای تصنیف خاطره انگیز «بردی از یادم»، فضای برنامه را به حال و هوای موسیقی عاشقانه و نوستالژیک برد؛ اجرایی که بار دیگر توجه مخاطبان را به این اثر قدیمی جلب کرد.
علیرضا افتخاری، خواننده شناخته شده موسیقی سنتی و ایرانی، در برنامه «شفرونی» با اجرای یکی از تصنیف های قدیمی و خاطره انگیز موسیقی ایران، لحظاتی متفاوت را رقم زد.
افتخاری در این برنامه سراغ «بردی از یادم» رفت؛ اثری که سال هاست در حافظه موسیقی دوستان ایرانی جای دارد و اجرای دوباره آن، حال و هوای نوستالژیکی به فضای برنامه بخشید.
اجرای علیرضا افتخاری با یک ترانه ماندگار
«بردی از یادم» از جمله تصنیف هایی است که با گذشت چند دهه همچنان برای مخاطبان موسیقی ایرانی آشنا و خاطره انگیز است. این اثر در اواسط دهه 30 خورشیدی با صدای دلکش و ویگن منتشر شد و به مرور به یکی از قطعات شناخته شده موسیقی آن دوران تبدیل شد.
ترانه این اثر را پرویز خطیبی سروده و ملودی آن ساخته مصطفی گرگین زاده است. قرار گرفتن این اثر در فضای موسیقی ایرانی و اجرای آن در مایه بیات اصفهان، حال و هوایی عاشقانه و احساسی به آن بخشیده است.
از دلکش و ویگن تا علیرضا افتخاری
«بردی از یادم» در سال های پس از انتشار، توسط خوانندگان مختلفی بازخوانی شده و هر خواننده با سبک و بیان شخصی خود، برداشت متفاوتی از این اثر ارائه کرده است.
علیرضا افتخاری نیز یکی از خوانندگانی است که این تصنیف را بازخوانی کرده و اجرای او باعث شد این قطعه برای بخشی از نسل های جدید نیز دوباره شنیده شود.
اجرای اخیر افتخاری در برنامه «شفرونی» نیز بار دیگر این تصنیف قدیمی را در مرکز توجه قرار داده است. انتخاب چنین قطعه ای از سوی افتخاری نشان می دهد آثار ماندگار موسیقی ایرانی، حتی پس از گذشت سال ها، همچنان می توانند با مخاطبان ارتباط برقرار کنند.
چرا «بردی از یادم» هنوز شنیدنی است؟
یکی از دلایل ماندگاری این تصنیف، ترکیب ترانه عاشقانه، ملودی آشنا و اجرای خوانندگانی است که در دوره های مختلف آن را بازخوانی کرده اند. همین ویژگی باعث شده «بردی از یادم» از یک قطعه متعلق به یک دوره تاریخی فراتر برود و برای نسل های مختلف، یادآور بخشی از خاطرات موسیقایی گذشته باشد.
اجرای علیرضا افتخاری در «شفرونی» نیز با تکیه بر همین فضای آشنا، بار دیگر خاطره این تصنیف را برای مخاطبان زنده کرد؛ اجرایی که بهانه ای شد تا یکی از قطعات قدیمی موسیقی ایران دوباره شنیده شود.
ارسال نظر