مقایسه ایرباس و بوئینگ ؛ نبرد اتوماسیون و مهارت خلبان در آسمان

به گزارش گروه تکنولوژی رکنا، ایرباس و بوئینگ دو نگاه متفاوت به نقش خلبان دارند. یکی خلبان را ناظر هوشمند سیستم ها می داند و دیگری کنترل گر فعال هواپیما.

فلسفه ایرباس؛ هواپیما اجازه اشتباه نمی دهد

در هواپیماهای ایرباس مانند A320، A330 و A350، سیستم Fly by Wire همراه با قوانین حفاظتی پروازی طراحی شده است. در این ساختار:

هواپیما اجازه ورود به شرایط خطرناک مانند استال یا فشار بیش از حد به سازه را نمی دهد.
حتی در صورت فرمان اشتباه خلبان، سیستم آن را اصلاح می کند.
تعادل، زاویه حمله، سرعت و فشار سازه ای به صورت خودکار کنترل می شود.

در نتیجه، خلبان تمرکز اصلی خود را بر مدیریت پرواز، تصمیم گیری، ناوبری و شرایط اضطراری می گذارد و کمتر درگیر کنترل فیزیکی مداوم است. این رویکرد باعث کاهش خطای انسانی، خستگی کمتر و ثبات پروازی بالاتر می شود، اما منتقدان معتقدند ممکن است مهارت های پرواز دستی در مسیرهای طولانی کمتر تمرین داده شود.

فلسفه بوئینگ؛ خلبان در مرکز فرماندهی

در مقابل، بوئینگ در مدل هایی مانند 737، 777 و 787 همچنان بر اصل اختیار خلبان تاکید دارد. در این هواپیماها: خلبان کنترل مستقیم تری بر سطوح پروازی دارد. سیستم ها نقش کمک کننده دارند نه تصمیم گیرنده نهایی. تعامل با Trim، Throttle و تعادل هواپیما فعال تر است.

این رویکرد باعث می شود خلبان در شرایط غیرعادی، واکنش سریع تر و مهارت های دستی قوی تری داشته باشد. با این حال، افزایش بار کاری خلبان می تواند در شرایط استرس زا احتمال خطای انسانی را بالا ببرد.

ایمنی؛ دو مسیر متفاوت با یک هدف مشترک

برخلاف تصور عمومی، آمارهای جهانی نشان می دهد هر دو شرکت ایرباس و بوئینگ جزو ایمن ترین سازندگان هواپیما در جهان هستند. تفاوت اصلی نه در میزان ایمنی، بلکه در شیوه مدیریت ریسک است. ایرباس تلاش می کند با سیستم ها از وقوع اشتباه جلوگیری کند، در حالی که بوئینگ بر آمادگی خلبان برای مدیریت بحران تکیه دارد.

پرسش و پاسخ های متداول درباره ایرباس و بوئینگ

کدام یک امن تر است؛ ایرباس یا بوئینگ؟
هر دو هواپیما از استانداردهای ایمنی بسیار بالایی برخوردارند. ایمنی پرواز بیش از آنکه به برند وابسته باشد، به آموزش خلبان، نگهداری هواپیما و مدیریت ایرلاین مربوط است.

چرا برخی خلبان ها بوئینگ را ترجیح می دهند؟
زیرا احساس کنترل بیشتری دارند و در شرایط خاص می توانند سریع تر به صورت دستی واکنش نشان دهند.

چرا بسیاری از ایرلاین ها به ایرباس علاقه دارند؟
به دلیل مصرف سوخت کمتر، کاهش خطای انسانی و هزینه آموزشی پایین تر برای خلبانان جدید.

آیا اتوماسیون زیاد می تواند خطرناک باشد؟
در صورت آموزش ناکافی، بله. اما با آموزش صحیح، اتوماسیون یکی از مهم ترین عوامل افزایش ایمنی پرواز محسوب می شود.

آینده هوانوردی به کدام سمت می رود؟
به سمت ترکیبی از اتوماسیون هوشمند و نقش فعال خلبان؛ مدلی که نقاط قوت هر دو فلسفه ایرباس و بوئینگ را در بر می گیرد.

جمع بندی رکنا
ایرباس و بوئینگ دو پاسخ متفاوت به یک پرسش واحد داده اند: چگونه انسان و ماشین باید در آسمان با هم همکاری کنند؟ یکی بر جلوگیری سیستماتیک از اشتباه تاکید دارد و دیگری بر حفظ مهارت و آمادگی خلبان. آینده هوانوردی احتمالا نقطه تلاقی این دو نگاه خواهد بود.