وزیر آموزش و پرورش باید به مجلس احضار شود / خشونت در مدارس از کنترل خارج شده است

به گزارش خبرنگار اجتماعی رکنا، اخبار مربوط به تنبیه بدنی دانش آموزان در هفته‌های اخیر به یکی از بحث‌برانگیزترین موضوعات حوزه آموزش و پرورش تبدیل شده است؛ از خالی کردن سطل زباله روی سر دانش‌آموزان و ضرب‌وشتم آنها با خط‌کش گرفته تا کوباندن صندلی به سر یک دانش‌آموز. اتفاقاتی که همگی در کمتر از دو ماه از آغاز سال تحصیلی رخ داده‌اند و زنگ خطر جدی درباره وضعیت تربیتی و نظارتی مدارس به صدا درآورده‌اند.

در چنین شرایطی، نمی‌توان با اعلام برخورد با یک معلم یا معاون مدرسه، پرونده هر حادثه را مختومه دانست. مسئله فقط رفتار فردی یک معلم یا دانش‌آموز نیست؛ بلکه باید ریشه این اتفاقات را در ساختار آموزشی و پرورشی مدارس و عملکرد مجموعه آموزش و پرورش جست‌وجو کرد.

آموزش و پرورش صرفا مسئول انتقال مطالب درسی نیست؛ بخش مهمی از ماموریت این نهاد به پرورش، تربیت اجتماعی، آموزش مهارت‌های زندگی، اخلاق و اصلاح رفتار دانش‌آموزان مربوط می‌شود. بنابراین این پرسش جدی مطرح است که بخش پرورشی آموزش و پرورش در برابر تکرار چنین رفتارهایی چه مسئولیتی دارد و اساسا برای پیشگیری از خشونت در محیط مدارس چه اقدام موثری انجام داده است؟

نمی‌توان انتظار داشت هر بار یک معلم یا معاون با دانش‌آموزی برخورد نامناسبی داشته باشد، مسئولان صرفا از برخورد انضباطی با فرد خاطی خبر بدهند و تصور کنند مشکل حل شده است. تکرار این حوادث نشان می‌دهد موضوع ابعاد اجتماعی، فرهنگی و آموزشی دارد و نیازمند بررسی جدی در سطح کلان است.

در این میان، مجلس و به‌ویژه کمیسیون آموزش نیز باید نسبت به عملکرد وزارت آموزش و پرورش حساسیت بیشتری نشان دهند. پرسش این است که وزیر آموزش و پرورش برای پاسخ‌گویی درباره وضعیت تربیتی مدارس و افزایش گزارش‌های تنبیه بدنی دانش‌آموزان چه برنامه‌ای دارد و آیا مجلس قصد دارد این موضوع را به‌صورت جدی از وزیر مطالبه کند؟

صرف حضور وزیر در کمیسیون آموزش و ارائه توضیحاتی درباره حوادث اخیر نیز نباید به معنای پایان پیگیری‌ها و پذیرش بی‌چون‌وچرای پاسخ‌های او باشد. آنچه اهمیت دارد، بررسی عملکرد واقعی وزارتخانه، شناسایی عوامل تکرار خشونت در مدارس و ارائه برنامه‌ای روشن و قابل ارزیابی برای جلوگیری از تکرار این اتفاقات است. مسئله امروز فقط برخورد با چند معلم یا معاون خاطی نیست؛ مسئله این است که آموزش و پرورش برای تامین امنیت روانی و جسمی دانش‌آموزان و تحقق مأموریت تربیتی خود چه می‌کند؟