فیلم/ سورپرایز برای الیکا عبدالرزاقی و سیامک انصاری در برنامه صداتو / محمد علیزاده و محسن شریفیان ترانه بی می ناب زیستن نتوانم خیام را خواندند

یکی از اجراهای متفاوت برنامه «صداتو» با حضور محمد علیزاده و محسن شریفیان رقم خورد؛ اجرایی که در آن موسیقی جنوبی با شعر حکیم عمر خیام ترکیب شد و فضای متفاوتی را برای مخاطبان این برنامه به وجود آورد.

در این اجرا، محمد علیزاده با صدایی احساسی یکی از رباعیات معروف خیام را اجرا کرد و محسن شریفیان نیز با ساز خود، فضای موسیقایی متفاوتی برای این قطعه ایجاد کرد. ترکیب این دو سبک، حال و هوایی متفاوت نسبت به اجراهای معمول برنامه به وجود آورد.

اجرای رباعی خیام در «صداتو»

رباعی خیام با مضمون «من بی می ناب زیستن نتوانم» در این اجرا با حال و هوایی تازه شنیده شد. صدای محمد علیزاده فضای عاطفی شعر را پررنگ کرد و همراهی محسن شریفیان نیز رنگ و بوی موسیقی جنوب ایران را به اجرا اضافه کرد.

تفاوت سبک این دو هنرمند باعث شد اجرای مشترک آنها مورد توجه قرار بگیرد. از یک سو صدای پاپ و احساسی محمد علیزاده قرار داشت و از سوی دیگر ساز و سبک خاص محسن شریفیان که بیشتر با موسیقی جنوب و ساز نی انبان شناخته می شود.

واکنش داوران به اجرای متفاوت

الیکا عبدالرزاقی و سیامک انصاری نیز از جمله چهره هایی بودند که اجرای این دو هنرمند را دنبال کردند. فضای احساسی اجرا و تلفیق شعر کلاسیک فارسی با موسیقی متفاوت، حال و هوای ویژه ای به این بخش از برنامه بخشید.

این اجرا پس از انتشار در فضای مجازی نیز مورد توجه کاربران قرار گرفت و بخش هایی از آن میان علاقه مندان موسیقی و برنامه های نمایش خانگی دست به دست شد.

تلفیق موسیقی جنوب و شعر خیام

یکی از جذابیت های اصلی این اجرا، کنار هم قرار گرفتن دو فضای هنری متفاوت بود. رباعیات خیام معمولا با موسیقی و آواز سنتی یا اجراهای آرام و کلاسیک تصور می شوند، اما در این برنامه، این شعر با صدای یک خواننده پاپ و موسیقی جنوب ایران همراه شد.

همین تضاد و در عین حال هماهنگی میان عناصر مختلف، باعث شد اجرای محمد علیزاده و محسن شریفیان حال و هوایی متفاوت پیدا کند و برای مخاطبان «صداتو» به یکی از بخش های قابل توجه برنامه تبدیل شود.

برنامه «صداتو» در قالب یک رقابت موسیقایی ساخته شده و حضور خوانندگان و هنرمندان مختلف در آن، امکان شکل گیری اجراهای متفاوت و تلفیقی را فراهم کرده است. اجرای محمد علیزاده و محسن شریفیان نیز یکی از نمونه های این تلفیق بود که شعر کلاسیک خیام را با موسیقی معاصر و حال و هوای جنوب ایران همراه کرد.