پیروزی اسپانیا برابر کرواسی با گل های مرینو؛ شکست ۲ بر ۱ کرواسی

کرواسی 1 2 اسپانیا | مرینو ارتش کرواسی را نابود کرد

در فوتبال مدرن که معمولا ستاره های پر سر و صدا و چهره های خبرساز بیشتر دیده می شوند، میکل مرینو

حضور مرینو در زمین، جریان مسابقه ای سخت و فیزیکی برابر کرواسی را تغییر داد و ابتکار عمل را به لاروخا سپرد.

اسپانیا در میان فشار کرواسی

دبل مرینو

اسپانیا در زمان قرار گرفتن زیر فشار، تعادل خود را از دست نمی دهد. همان طور که در دیدار برابر انگلیس در ومبلی دیده بودیم، این تیم با صبر به دنبال لحظه مناسب می ماند و سپس با ضربه ای دقیق و قاطع، حریف را مجازات می کند.

کروات ها که چند روز پیش برابر انگلیس ضربه سنگینی به غرورشان وارد شده بود، با نهایت انگیزه وارد زمین شدند تا از اعتبار خود دفاع کنند. کرواسی سرزمینی است که بازیکنان بزرگ و لحظه های فراموش نشدنی زیادی به فوتبال معرفی کرده و نمی خواست دومین شکست سنگین پیاپی را تجربه کند.

تنها 10 ثانیه از آغاز بازی گذشته بود که میکل اویارزابال با تکل خشن بازیکنان میزبان روی مچ پای خود روبرو شد. اسپانیا به عنوان قهرمان جهان پا به میدان گذاشته بود و همین موضوع انگیزه ای مضاعف برای کرواسی، این تیم زخمی و خشمگین، ایجاد می کرد.

کرواسی هنگام از دست دادن توپ، چهره ای شبیه آرژانتین داشت؛ تیمی پرتلاش که با شدتی کم نظیر در تمام نقاط زمین می جنگید. صحبت های پرشور مودریچ در رختکن، بازیکنان میزبان را به مجموعه ای از دوندگان سریع تبدیل کرده بود. هر بار که آنها مالک توپ می شدند، نظم تاکتیکی اسپانیا تحت فشار قرار می گرفت. در جناح چپ نیز ایوان پریشیچ همچنان پرتحرک و خطرناک بود و برای مارک پوبیل شبی دشوار رقم زد.

اسپانیا با ترکیبی قدرتمند و در حد یک تیم حاضر در فینال جام جهانی، در برابر نقشه پیچیده کرواسی گرفتار شده بود. در این میان، لامین یامال

با این حال، تکیه دادن تمام برنامه هجومی به یامال تصمیم مناسبی نبود. مدافعان کرواسی تمرکز اصلی خود را روی او گذاشته بودند و اسپانیا باید از بخش های دیگر زمین نیز موقعیت سازی می کرد. مشکل اینجا بود که الکس بائنا، دنی اولمو و اویارزابال هنوز درخشش همیشگی خود را نشان نداده بودند و بازی فیزیکی و پرتلاش کروات ها اثر خود را گذاشته بود.

واکنش عالی اونای سیمون روی ضربه ماتانوویچ می توانست خطر را از دروازه اسپانیا دور کند، اما پریشیچ در برگشت توپ را وارد دروازه کرد. این گل زنگ خطر را برای اسپانیا به صدا درآورد و نشانه ای از ادامه فشار شدید کرواسی بود.

پس از مسابقه ومبلی که انگلیس برای دقایقی طولانی به تیمی بسیار خطرناک تبدیل شده بود، اسپانیا کمتر پیش آمده بود چنین فشاری را تحمل کند. ماتانوویچ، مهاجم بلند قامت فرایبورگ، و پریشیچ تا مرز زدن گل دوم و پایان دادن به مسابقه پیش رفتند.

بازگشت تدریجی لاروخا

اسپانیا همچنان راهی برای عبور از خط دفاعی کرواسی پیدا نمی کرد. قهرمان جهان در نبردهای فیزیکی، برخوردهای میانه میدان و دوئل های تن به تن، تقریبا همیشه بازنده بود. پرسش اصلی این بود که انرژی کروات ها تا چه زمانی ادامه خواهد داشت و چه زمانی توان دوندگی آنها کاهش پیدا می کند. بازیکنان میزبان در برخی صحنه ها مرتکب خطاهای آشکار می شدند و پس از هر تصمیم داور نیز هماهنگ و دسته جمعی اعتراض می کردند.

پاسخ این پرسش خیلی زود نمایان شد. با کاهش شدت حملات و فروکش کردن انرژی کرواسی، مالکیت توپ به اسپانیا رسید. لاروخا کنترل کامل مسابقه را در اختیار گرفت و دیگر به حملات پراکنده بسنده نکرد؛ بلکه حضور خود را به شکل مداوم پشت محوطه جریمه حریف حفظ کرد. اسپانیایی ها مانند تیمی در یک مسابقه هندبال، حلقه محاصره را اطراف محوطه کرواسی شکل داده بودند و از همان منطقه حملات خود را طراحی می کردند. زمانی که موتور بازی اسپانیا روشن می شود، رقیب چاره ای جز مقاومت و انتظار برای پایان فشار ندارد.

در همین شرایط، لوئیس دلافوئنته بازیکنی را وارد زمین کرد که ارزش تاثیرگذاری او برای اسپانیا قابل اندازه گیری نیست. میکل مرینو

مرینو به مناطقی از زمین رفت که حضور یک هافبک می تواند ساختار هر خط دفاعی را بر هم بزند. همه می دانستند او در زمین حضور دارد، اما هیچ کس نمی توانست زمان دقیق ورودش به فضای خطرناک را پیش بینی کند. او برای ترکیب اسپانیا یک امتیاز ویژه بود.

با رهبری پدری و خلاقیت او در میانه میدان، حملات اسپانیا بیش از هر زمان دیگری بوی گل می داد. هر توپی که به یامال می رسید، برای مدافعان خسته کرواسی دردسر تازه ای ایجاد می کرد؛ بازیکنانی که پس از نیمه اول سنگین و پرفشار، دیگر توان گذشته را نداشتند.

در نهایت، میان انبوه بازیکنان حاضر در محوطه جریمه، توپ مقابل پای چپ مرینو قرار گرفت و او گل تساوی را به ثمر رساند. این گل روحیه رقابتی قهرمان جهان را دوباره زنده کرد و اسپانیا در اسپلیت با اعتماد بیشتری به ادامه بازی پرداخت.

دلافوئنته با توجه به شرایط جدول و برای کاهش فشار مسابقات بر بازیکنان، یامال را از زمین بیرون کشید تا استراحت کند.

اونای سیمون با واکنشی فوق العاده و استفاده از پا، ضربه خطرناک پریشیچ را مهار کرد و مانع گلزنی دوباره مهاجم کرواسی شد. چند دقیقه بعد نیز پریشیچ با دریافت کارت قرمز از زمین اخراج شد تا شرایط برای اسپانیا آسان تر شود.

اکنون زمان درخشش ستاره های اسپانیا فرا رسیده بود. مرینو درون محوطه جریمه پاس دریافت کرد، با کنترلی تماشایی توپ را در اختیار گرفت و سپس با شوتی قدرتمند با پای چپ، تور دروازه کرواسی را به لرزه درآورد. او پس از ثبت این گل مهم به سوی پرچم کرنر رفت و آن را بوسید. این پیروزی نشان داد اسپانیا حتی در دشوارترین مسابقات نیز می تواند دوباره خود را پیدا کند و با دست پر از زمین خارج شود.