گفت و گو با محمد حسینی، بازیگری که از صحنه تئاتر تا تجربه‌ های تازه در سینما مسیرش را با عشق می‌ سازد

به گزارش رکنا، محمد حسینی که فعالیت حرفه‌ای خود را از تئاتر آغاز کرده، با کسب جوایز مختلف و تجربه حضور در پروژه‌های تصویری، گام‌های تازه‌ای در مسیر بازیگری برداشته و همچنان با انگیزه و پشتکار به دنبال تحقق رویاهای هنری خود است.

محمد حسینی متولد سال ۱۳۸۱ است؛ هنرمندی که زندگی در شهرهای مختلف ایران، از رشت و ایلام گرفته تا تهران و دزفول، تجربه‌های متنوعی را در اختیارش قرار داده است. او که دانش‌آموخته رشته حقوق قضایی است، از سال ۱۳۹۸ به صورت جدی وارد عرصه هنر شد و فعالیت خود را از صحنه تئاتر آغاز کرد. حسینی معتقد است تئاتر برای او تنها یک حرفه نیست، بلکه مدرسه‌ای برای یادگیری، رشد و شناخت عمیق‌تر هنر بازیگری است. در گفت‌وگوی پیش رو از آغاز مسیر هنری، تجربه‌های تئاتری و تصویری، نگاهش به هنر و برنامه‌های آینده‌اش سخن گفته است.

آقای حسینی لطفا خودتان را معرفی کنید.

محمد حسینی، متولد ۱۳۸۱، اهل ایلام و متولد شهر رشت هستم. پس از آن بنا بر شغل پدرم در شهرهای مختلفی از جمله تهران، ایلام و دزفول زندگی کرده‌ام. به صورت جدی در تئاتر فعالیت داشته‌ام و چند جایزه هم دریافت کرده‌ام. دارای مدرک کارشناسی در رشته حقوق قضایی هستم، دو خواهر دارم و فرزند دوم خانواده هستم.

چند سال است که به عرصه هنر و بازیگری پا نهاده‌اید؟

تقریباً در سال ۱۳۹۸، حدود ۷ سال پیش، وارد دنیای هنر شدم و از همان ابتدا با علاقه و جدیت این مسیر را دنبال کردم. اگر بخواهم دقیق‌تر بگویم، کمتر از یک دهه است که به صورت جدی در فضای هنری، مخصوصاً تئاتر، فعالیت دارم و این مسیر برای من فقط یک شغل نبوده، بلکه یک عشق و انتخاب زندگی بوده است.

شروع کار هنری شما در رشته تئاتر بوده است؛ چند سال تئاتر کار کرده‌اید و مهم‌ترین اثر تئاتری‌تان که بیشتر مورد توجه قرار گرفته است کدام است؟

بله، شروع کار من از تئاتر بود و سال‌ها در این حوزه فعالیت داشته‌ام. تئاتر برای من مدرسه اصلی بازیگری بوده و هنوز هم به آن تعلق خاطر خاصی دارم. از میان کارهایم، اثری که بیشتر دیده شد و مورد توجه قرار گرفت، نمایشی بود که در آن فرصت داشتم نقش متفاوتی را تجربه کنم و بازخورد خوبی هم از مخاطبان و اهالی هنر گرفتم. برای من هر نمایشی که با جان و دل اجرا شود، ارزشمند است، اما آن اثر جایگاه ویژه‌ای در کارنامه‌ام دارد.

در کدام شهر یا استان بیشتر فعالیت داشته‌اید؟

بیشتر فعالیت‌های من در شهرها و استان‌های تهران، خوزستان و ایلام، محل زندگی و رشد هنری‌ام، بوده است؛ اما در مقاطع مختلف در شهرهای دیگر هم تجربه همکاری داشته‌ام. برای من مهم‌تر از جغرافیا، کیفیت کار و فضای حرفه‌ای پروژه بوده است. البته هر شهری که در آن کار هنری خوب شکل بگیرد، می‌تواند برای بازیگر خانه دوم باشد.

آیا سابقه کار تصویری هم در رزومه خود دارید؟

«تجربه کار در مقابل دوربین در فیلم سینمایی «برای انسانیت» به کار تصویری کوتاه به کارگردانی سعید محسنی، نقطه عطفی برای من بود؛ کارگردانی که با اعتمادش باعث شد وارد این عرصه شوم. خوشحالم که قرار است در دو پروژه بزرگ و احتمالا پرطرفدار در ژانر ترسناک به نام‌های «نفرین مرگبار» و «شب بیداری خفتگان» با ایشان همکاری کنم. اگرچه سابقه تصویری من محدود است، اما تفاوت ظرافت‌های سینما با تئاتر برایم بسیار جذاب است و با تمام توان برای درخشش در هر دو حوزه تلاش می‌کنم.»

این حوزه را با علاقه دنبال خواهم کرد. کار مقابل دوربین با تئاتر تفاوت‌هایی دارد و همین تفاوت‌ها برای من جذاب است. تجربه تصویر به من کمک کرده تا بیان، کنترل احساس و ظرافت‌های بازیگری‌ام را بیشتر تقویت کنم.

سینما را بیشتر دوست دارید یا تئاتر در اولویت شماست؟

من به هر دو رسانه علاقه دارم، اما اگر بخواهم صادقانه بگویم، تئاتر برای من ریشه‌ای‌تر و عمیق‌تر است. تئاتر انرژی زنده مخاطب را به من می‌دهد و باعث می‌شود بازیگر هر شب با تجربه‌ای تازه روی صحنه برود. با این حال، اگرچه در سینما فعالیت نداشته‌ام، سینما هم جذابیت‌های خاص خودش را دارد و در اولویت‌بندی من، هر دو جایگاه مهمی دارند.

چه کسی یا کسانی بیشتر حامی و مشوق شما در هنر بوده‌اند؟

در مسیر هنر، خانواده، از جمله پدر و مادرم و دوستان نزدیکم، بیشترین نقش را در حمایت و دلگرمی من داشته‌اند. همین‌طور چند استاد و هنرمند باتجربه هم در مقاطع مختلف به من انگیزه داده‌اند و مسیر را برایم روشن‌تر کرده‌اند. در واقع، هیچ هنرمندی به تنهایی رشد نمی‌کند؛ پشت هر مسیر موفق، چند دل همراه و مشوق وجود دارد.

بازیگر و کارگردان مورد علاقه شما چه کسانی هستند؟

من برای بسیاری از بازیگران و کارگردان‌های خوب احترام قائلم و از هر کدام چیزی یاد گرفته‌ام. در میان بازیگران، کسانی را دوست دارم که نقش را با صداقت، جزئیات و شخصیت‌پردازی عمیق اجرا می‌کنند. از کارگردان‌ها می‌توانم سعید محسنی را نام ببرم؛ به خصوص کارگردانی حرفه‌ای ایشان در فیلم «برای انسانیت» برایم جذاب بود. نگاه انسانی، خلاق و دقیق او به اثر باعث می‌شود از بازیگر بهترین اجرا با احترام گرفته شود.

به چه سبک فیلمی بیشتر گرایش دارید؟

من بیشتر به آثاری علاقه‌مندم که قصه خوب، شخصیت‌پردازی دقیق و نگاه اجتماعی یا انسانی داشته باشند. فیلم‌هایی که فقط سرگرم‌کننده نباشند، بلکه چیزی برای فکر کردن و لمس کردن داشته باشند. در مجموع، به نقش‌هایی گرایش دارم که چالش‌برانگیز باشند.

کلاس‌های بازیگری خود را کجا گذراندید؟ آیا تحصیلات دانشگاهی نیز دارید؟

من آموزش بازیگری را در کلاس‌ها و دوره‌های تخصصی دنبال نکرده‌ام و به صورت عملی کار کرده‌ام. همیشه معتقد بوده‌ام که بازیگری بدون آموزش، تجربه و تمرین مستمر کامل نمی‌شود. در کنار آن، تحصیلات دانشگاهی هم داشته‌ام و تلاش کرده‌ام بین دانش آکادمیک و تجربه عملی تعادل ایجاد کنم. به نظر من، بازیگر خوب کسی است که هم مطالعه داشته باشد و هم با تمرین مداوم خودش را به روز نگه دارد.

اگر بخواهید برای دوستان هنری خود پیامی داشته باشید، آن پیام چیست؟

پیام من به دوستان هنری‌ام این است که هیچ وقت از مسیر یادگیری و تلاش خسته نشوند. هنر جای عجله نیست؛ جای صبر، مطالعه، تمرین و صداقت است. اگر هنرمند با عشق کار کند و به جای دیده شدن، روی کیفیت کار تمرکز داشته باشد، قطعاً نتیجه خوبی خواهد گرفت.

اگر بخواهید از شخص یا موسسه‌ای تقدیر کنید، کدام است؟

اگر بخواهم از کسی یا جایی تقدیر کنم، قطعاً از تمام استادان، همراهان و مجموعه‌هایی قدردانی می‌کنم که در این مسیر به من اعتماد کردند و فرصت تجربه و رشد دادند. به ویژه کسانی که بدون چشمداشت، دانش و انرژی خود را در اختیار هنرمندان جوان می‌گذارند، شایسته تقدیر ویژه هستند.

در پایان چه پیامی برای مخاطبان یا دوستان دارید؟

فقط می‌خواهم بگویم هنر برای من یک راه زندگی است، نه فقط یک حرفه. امیدوارم همیشه بتوانم در مسیر درست، با تلاش و احترام به مخاطب، کارهایی ارائه بدهم که ماندگار باشند. از همه کسانی که در این مسیر کنارم بوده‌اند، ممنونم و امیدوارم همچنان با دل روشن و انگیزه بیشتر ادامه بدهم.

در پایان تشکر و قدردانی دارم از پدرم و مادرم که همواره در سختی‌ها کنارم بوده‌اند.