فیلم/ «زندگی آب تنی کردن در حوضچهٔ اکنون است»/ شعر سهراب سپهری با صدای جاودان مرحوم خسرو شکیبایی

(ویدئو) اجرای شعر سهراب سپهری به همراه صدای خاطره انگیز خسرو شکیبایی: «زندگی آب تنی کردن در حوضچهٔ اکنون است»

هنگامی که صدای ماندگار خسرو شکیبایی به شعر جاودان سهراب سپهری می رسد و وقتی می گوید: «هر کجا هستم، باشم آسمان مال من است»، جادویی بی همتا خلق می شود. این احساس بی کران آزادی و مالکیت بی چون وچرا بر هستی در دل شنونده زنده می شود؛ گویی آسمان، زمین، عشق و هر چیزی در جهان به یک مالکیت مشترک انسانی تبدیل می شوند و دیگر هیچ حد و مرز یا فاصله ای برای لمس زیبایی و معنا وجود ندارد. این بخش از اجرا، مخاطب را وادار می کند به تأمل در مفهوم انسانیت، فراگیری و پذیرش جهانی بی برچسب.

«چشم ها را باید شست» با طنین شکیبایی؛ دعوت به نگاه تازه

در قسمتی دیگر از این اجرا، صدای خسرو شکیبایی وقتی به «چشم ها را باید شست، جور دیگر باید دید» می رسد، با نرمی و ملایمت خاصی دنیایی متفاوت را به مخاطب معرفی می کند. او مخاطب را دعوت می کند که پیش داوری ها را کنار بگذارد، نگاهش را تازه کند و دنیا را بدون مرز های تحمیلی ببیند. اینجا جایی است که شبدر از لاله کم ارزش تر نیست و کرکس دیگر در قفس جا نمی گیرد. صدای شکیبایی همچون آبی زلال روح شنونده را شستشو داده و او را به جهان آزاد و بی قید می برد.

پیامی ساده اما عمیق: زندگی به سبک حوضچۀ اکنون

در بخش پایانی، هنگامی که صدای خسرو شکیبایی فراخوانی به زندگی ناب و بی واسطه سر می دهد – «زندگی تر شدن پی درپی، زندگی آب تنی کردن در حوضچۀ اکنون است» – پیام این شعر در اوج خود می درخشد. این اجرا مخاطب را به یک تجربه عمیق دعوت می کند؛ رقص زیر باران، چشیدن روشنی صبحگاه و لمس شب آرام یک دهکده کوچک. این تلفیق کم نظیر صدای خسرو شکیبایی و شعر سهراب سپهری فراتر از یک دکلمه ساده است؛ سفری کوتاه اما روحانی و عمیق به سرزمین پاکی، حضور و پذیرش بی قید شرایط جهان. این اجرا تا همیشه، یادآور روح زیبای این دو هنرمند برجسته است و راهی برای زنده نگه داشتن امید و شادی در دل شنونده می گشاید.