ماجرای ربایش مقامات ایرانی در جریان جنگ 12 روزه/ نجار از آلمان آورده بودند برای درست کردن ۳ محفظه ربایش! + فیلم

به گزارش فارس ، مصطفی خوش‌چشم تحلیلگر مسائل بین‌الملل  در برنامه " جریان "صدا وسیما  با اشاره به تجاوز آمریکا به ونزوئلا، اینکه «چه سناریوهایی پیش‌روی مقامات دولت ونزوئلا خواهد بود؟» را تشریح کرد.

سید مصطفی خوش‌چشم،  با بیان اینکه «در نظم فعلی جهان، چین تهدید سطح یک برای آمریکاست و ایران در سطح دو قرار می‌گیرد»، گفت: برخلاف برخی برداشت‌ها، فشارهای آمریکا در آمریکای لاتین بیش از آنکه متوجه ایران باشد، در راستای مهار چین تعریف می‌شود. آمریکا ابتدا تلاش می‌کند حیات خلوت خود را از نفوذ چین پاکسازی کند و سپس به سراغ اروپا و سایر بازیگران برود.

این کارشناس مسائل بین‌الملل با اشاره به مقایسه برخی تحولات اخیر ونزوئلا با شرایط ایران گفت: این تصور که سناریوی ربایش مقامات فقط در ونزوئلا اجرا شده، نادرست است. همین الگو در جریان جنگ اخیر علیه ایران نیز طراحی شده بود، اما با اشراف و اقدام به‌موقع دستگاه‌های اطلاعاتی کشور، به‌طور کامل خنثی شد.

وی افزود: بر اساس اطلاعات موجود، تیم‌های پشتیبانی این عملیات از مدت‌ها قبل در داخل کشور مستقر شده بودند. برخی عناصر دوتابعیتی، با پوشش‌های کاملاً عادی و حرفه‌ای، حتی در فاصله ۱۰۰ تا ۲۰۰ کیلومتری تهران، مستقر شده و زیرساخت‌های لازم را آماده کرده بودند.

 خوش‌چشم گفت : به‌عنوان نمونه، فردی با پوشش شغل نجاری و مبل‌سازی، با تجهیزات کاملاً حرفه‌ای، اقدام به ساخت محفظه‌های چوبی ویژه برای ربایش کرده بود. من که اینها را میگم ،خودم  از نزدیک دیدم .

به گفته این تحلیلگر مسائل بین‌الملل، این تیم‌ها به‌عنوان پشتیبانی زمینی عمل می‌کردند و قرار بود همزمان، نیروهای عملیات ویژه خارجی از طریق هوابرد وارد عمل شوند. تجهیزات کشف‌شده شامل تسلیحات پیشرفته، دوربین‌های دید در شب و امکانات کامل عملیاتی بوده است. اما ضربه اطلاعاتی واردشده به این شبکه به‌حدی سنگین بود که کل تیم پشتیبانی دستگیر شد و نیروهای هوابرد حتی جرأت ورود به عملیات را پیدا نکردند.

وی تأکید کرد: این ناکامی، تفاوت اساسی عملیات علیه ایران با آنچه در ونزوئلا رخ داد را نشان می‌دهد. در ونزوئلا، عملیات شوک‌آور برای ایجاد انفعال و سپس ربایش انجام شد، اما در ایران، همین الگو پیش از اجرا منهدم شد. این به‌روشنی نشان می‌دهد که چنین اقداماتی علیه ایران نه‌تنها طراحی شده، بلکه اجرا هم شده، اما به نتیجه نرسیده است.

این کارشناس مسائل بین‌الملل با اشاره به تجربه‌های تاریخی افزود: اگر قرار بود چنین سناریوهایی در ایران موفق شود، این اتفاق در جریان جنگ مستقیم ماه‌های گذشته رخ می‌داد. اینکه پس از آن، چنین اقداماتی تکرار نشد، نشان‌دهنده محدودیت واقعی گزینه‌های عملیاتی دشمن است.وی در ادامه با نگاهی راهبردی تصریح کرد: جهان وارد مرحله جابه‌جایی قدرت شده و در چنین شرایطی، هر کشوری که می‌خواهد بقا و نقش‌آفرینی داشته باشد، باید الزامات قدرت را جدی بگیرد. این الزامات فقط نظامی نیست؛ شامل الزامات اقتصادی، معیشتی، علمی و فناورانه نیز می‌شود.

به گفته این تحلیلگر مسائل بین‌الملل، جنگ‌های آینده، جنگ‌های کلاسیک نخواهند بود، بلکه مبتنی بر فناوری‌های پیشرفته خواهند بود؛ از هوش مصنوعی و جنگ سایبری گرفته تا ماهواره‌های نظامی، سامانه‌های لیزری و برتری اطلاعاتی. سرمایه‌گذاری گسترده و سریع در این حوزه‌ها، نه یک انتخاب، بلکه ضرورتی حیاتی و حتی مهم‌تر از نیازهای روزمره است.

خوش‌چشم در پایان تأکید کرد: پیشرفت علمی شتابان، ستون اصلی امنیت ملی در دهه‌های آینده خواهد بود و هرگونه تعلل در این مسیر، هزینه‌های راهبردی سنگینی به‌دنبال خواهد داشت.