قطعی برق، تولید و اشتغال نساجی را تهدید می‌کند؛ هشدار درباره هزینه‌های پنهان انرژی و تأمین مالی

به گزارش رکنا، قطعی برق در سال‌های اخیر به یکی از چالش‌های جدی بخش تولید تبدیل شده و صنعت نساجی نیز از تبعات آن در امان نمانده است. فعالان این صنعت معتقدند ماهیت زنجیره‌ای بسیاری از فرآیندهای نساجی موجب می‌شود خاموشی‌ها تنها به توقف موقت خطوط تولید محدود نشود و راه‌اندازی مجدد تجهیزات و بازگشت به شرایط عادی، زمان و هزینه قابل توجهی نیاز داشته باشد.

مجید دستمالچیان، رئیس هیات رئیسه انجمن صنایع نساجی ایران، در نشست خبری با اصحاب رسانه با اشاره به آثار قطعی برق بر واحدهای نساجی اظهار کرد: قطعی برق مشمول صنعت نساجی نیز شده و در بسیاری از واحدها، به دلیل پیوستگی فرآیند تولید، خروج خط از مدار و راه‌اندازی مجدد آن زمان‌بر است و خسارت قابل توجهی به تولیدکننده وارد می‌کند.

وی با تاکید بر ضرورت بازنگری در نحوه اعمال محدودیت‌های انرژی افزود: حفظ اشتغال باید یکی از اولویت‌های اصلی سیاست‌گذاری باشد. حتی اگر یک واحد تولیدی در مقطعی با محدودیت انرژی مواجه شود، باید شرایطی فراهم شود که شغل و درآمد نیروی کار حفظ شود.

نساجی؛ صنعتی با سهم ۱۳ درصدی در اشتغال

دستمالچیان با اشاره به جایگاه صنعت نساجی در بازار کار کشور گفت: حدود ۱۳ درصد از اشتغال کشور به این صنعت مربوط می‌شود و واحدهای نساجی در سال‌های اخیر تلاش کرده‌اند تا حد امکان از تعدیل نیروی انسانی جلوگیری کرده و اشتغال موجود را حفظ کنند.

به گفته وی، بخش قابل توجهی از ارزش افزوده صنعت نساجی مبتنی بر نیروی انسانی است و همین موضوع، این صنعت را از بسیاری از صنایع دیگر متمایز می‌کند.

رئیس هیات رئیسه انجمن صنایع نساجی ایران تاکید کرد: واحدهایی که با وجود شرایط دشوار همچنان به فعالیت خود ادامه داده‌اند، نشان داده‌اند صنعت نساجی ظرفیت بالایی برای ماندگاری و حفظ اشتغال دارد؛ بنابراین سیاست‌گذاری‌ها باید به گونه‌ای باشد که هزینه‌های جدیدی به این واحدها تحمیل نشود.

هزینه برق فقط به خاموشی ختم نمی‌شود

دستمالچیان با بیان اینکه مسئله انرژی صرفاً به قطعی برق محدود نیست، اظهار کرد: هزینه‌های سربار مرتبط با تامین انرژی نیز برای واحدهای تولیدی اهمیت دارد و در شرایطی که نرخ‌ها افزایش پیدا کرده، نباید هزینه‌های اضافی جدیدی به تولیدکننده تحمیل شود.

وی افزود: برخی اقلام درج‌شده در قبوض برق ممکن است به تنهایی رقم بزرگی نباشند، اما مجموع این هزینه‌ها در نهایت قیمت تمام‌شده انرژی برای واحد تولیدی را افزایش می‌دهد و باید در سیاست‌گذاری‌های حوزه انرژی مورد توجه قرار گیرد.

وابستگی نساجی به پتروشیمی و زنجیره‌ای از مشکلات

رئیس هیات رئیسه انجمن صنایع نساجی ایران همچنین به وابستگی بخش قابل توجهی از این صنعت به صنایع پتروشیمی اشاره کرد و گفت هرگونه اختلال در این زنجیره می‌تواند فعالیت واحدهای نساجی را تحت تاثیر قرار دهد.

وی واردات و قاچاق کالا را نیز از مشکلات قدیمی صنعت نساجی دانست و گفت با وجود گذشت سال‌ها، همچنان مقابله موثر با برخی از این چالش‌ها محقق نشده است.

برق گران؛ تهدیدی برای رقابت‌پذیری

دستمالچیان درباره راهکارهای جدید تامین برق صنایع نیز اظهار کرد: برخی روش‌هایی که اخیراً برای تامین برق مطرح شده، از نظر اقتصادی برای واحدهای تولیدی توجیه ندارد؛ زیرا هزینه تولید برق به اندازه‌ای افزایش می‌یابد که محصول نهایی توان رقابت در بازار را از دست می‌دهد.

وی با بیان اینکه مشکل تامین برق صنعت نساجی موضوعی تازه نیست، افزود: این صنعت چند سال است با محدودیت انرژی مواجه است و از همان ابتدا هشدار داده شد که در صورت نبود چاره‌اندیشی، شرایط سال‌به‌سال دشوارتر خواهد شد.

به گفته وی، اگرچه برخی صنایع توانسته‌اند راهکارهایی برای تامین برق مورد نیاز خود پیدا کنند، اما گستردگی و پراکندگی واحدهای نساجی در سراسر کشور، امکان استفاده یکسان از این راهکارها را محدود کرده است.

گلایه از نظام بانکی؛ تسهیلاتی که دیر می‌رسد

رئیس هیات رئیسه انجمن صنایع نساجی ایران در بخش دیگری از سخنان خود، تامین مالی را یکی دیگر از چالش‌های جدی این صنعت عنوان کرد و گفت بخش قابل توجهی از واحدهای نساجی خارج از تهران و در شهرستان‌ها فعالیت می‌کنند، اما اختیارات مدیران بانکی در این مناطق محدود است.

وی با اشاره به محدودیت سقف اختیارات مدیران بانکی در استان‌ها اظهار کرد: در شرایط فعلی، حتی مبالغی که در گذشته قابل توجه محسوب می‌شدند، برای تامین مواد اولیه بسیاری از واحدهای تولیدی کافی نیستند.

دستمالچیان همچنین از تمرکز نظام بانکی بر شاخص‌هایی مانند معدل موجودی حساب انتقاد کرد و گفت در شرایط فعلی باید انضباط مالی واقعی واحد تولیدی نیز مورد توجه قرار گیرد؛ چراکه ممکن است تولیدکننده ترجیح دهد منابع خود را صرف تامین مواد اولیه و افزایش موجودی انبار کند، نه اینکه صرفاً موجودی حساب بانکی خود را بالا نگه دارد.

وی تاکید کرد: اگر بانک‌ها از انضباط مالی و توانمندی یک واحد تولیدی اطمینان دارند، باید در شرایط سخت اقتصادی برای تامین سرمایه در گردش و مواد اولیه به آن کمک کنند.

وقتی زمان، هزینه تامین مالی را چند برابر می‌کند

دستمالچیان یکی دیگر از مشکلات نظام تامین مالی را طولانی بودن فرآیند دریافت تسهیلات دانست و گفت ممکن است یک واحد تولیدی برای دریافت منابع مالی چند ماه درگیر فرآیندهای بانکی باشد.

وی افزود: وقتی تامین مالی چهار یا پنج ماه طول می‌کشد، در این فاصله قیمت مواد اولیه، نرخ ارز و سایر متغیرهای اقتصادی تغییر می‌کند و ممکن است در زمان دریافت تسهیلات، شرایط بازار کاملاً متفاوت شده باشد.

وی تاکید کرد: برای تولیدکننده، تنها میزان تسهیلات مهم نیست؛ زمان تامین مالی نیز اهمیت بسیار زیادی دارد.

درخواست نساجی‌ها برای تسهیل صادرات

رئیس هیات رئیسه انجمن صنایع نساجی ایران در ادامه با اشاره به محدودیت‌های ارزی کشور گفت: اگر کشور با کمبود منابع ارزی مواجه است، باید به جای ایجاد محدودیت بیشتر برای صادرکنندگان، مسیر صادرات تسهیل شود تا تولیدکننده و صادرکننده بتوانند ارز مورد نیاز خود را تامین کنند.

وی ناهماهنگی میان دستگاه‌های مختلف در حوزه صادرات، بانک مرکزی و نهادهای نظارتی را از عوامل ایجاد سردرگمی برای صادرکنندگان دانست و افزود: مقررات مربوط به تعهدات ارزی نباید به گونه‌ای باشد که انگیزه صادرات را کاهش داده و بازارهای بین‌المللی را از دست تولیدکنندگان ایرانی خارج کند.

دستمالچیان خاطرنشان کرد: تولیدکننده ایرانی برای حفظ بازارهای صادراتی خود با مشکلات متعددی مواجه است و سیاست‌های داخلی نباید به گونه‌ای باشد که قدرت رقابت او را از بین ببرد.

زنجیره‌ای که از برق تا صادرات ادامه دارد

وی در پایان تاکید کرد: مشکلات صنعت نساجی به صورت زنجیره‌ای به یکدیگر مرتبط هستند و از تامین انرژی و مواد اولیه گرفته تا تامین مالی، مقررات ارزی و صادرات را دربرمی‌گیرد.

به گفته دستمالچیان، نمی‌توان این مسائل را به صورت جداگانه بررسی کرد و انتظار داشت تولیدکننده در شرایط دشوار اقتصادی به فعالیت خود ادامه دهد؛ چراکه حفظ تولید و اشتغال در صنعت نساجی نیازمند سیاست‌گذاری هماهنگ، واقع‌بینانه و متناسب با شرایط واحدهای تولیدی است.