اعتراف مرد بنگاهی به قتل زن بیمار / سه ماه انکار سرانجام شکست

به گزارش رکنا، اسفند سال ۱۴۰۴ مرگ مشکوک زن ۴۴ ساله ای به نام مینو در بیمارستان به بازپرس کشیک قتل پایتخت اعلام شد. با گزارش این خبر، تحقیقات از خانواده وی آغاز شد و آنها اعلام کردند دخترشان مبتلا به بیماری سرطان بوده و بر اثر بیماری جانش را از دست داده است.

اما پزشکی که مینو را در بیمارستان معاینه کرده بود و همچنین متخصصان پزشکی قانونی اعلام کردند، زن جوان بر اثر مسمومیت دارویی با قرص برنج جانش را از دست داده و مرگ او بر اثر سرطان نبوده است.

در ادامه خانواده وی اظهار کردند که شاید دخترشان به خاطر بیماری دست به خودکشی زده است. اما اظهارات یکی از پرسنل اورژانس که مینو را به بیمارستان منتقل کرده بود باعث شد بازپرس جنایی دستور ادامه تحقیقات را صادر کند. امدادگر جوان اعلام کرد: زمانی که بالای سر بیمار رسیدیم، او به سختی نفس می کشید و گفت دوستش مسعود قرص برنج به او داده است.

به دنبال اظهارات امدادگر جوان، مسعود دستگیر اما مدعی شد به درخواست مینو به او قرص برنج داده است. با این حال وی به دستور بازپرس جنایی بازداشت شد و تحقیقات از او ادامه داشت تا اینکه در نهایت بعد از حدود ۳ ماه، روز گذشته لب به اعتراف گشود و گفت: من در املاک کار می کردم. دو سال قبل مینو به عنوان مشتری به مغازه ام آمد اما با هم دوست شدیم. من متأهلم و بچه ام ۱۲ سال دارد. رابطه پنهانی ما ادامه داشت تا اینکه مقتول از من خواست با او ازدواج کنم و تهدید کرد که ماجرا را به همسرم می گوید. من می دانستم او مبتلا به سرطان است. به همین دلیل نقشه قتل او را کشیدم و روز حادثه با هم بیرون رفتیم و داخل یکی از قرص هایش، قرص برنج ریختم و به او دادم تا مصرف کند. بعد هم به او آب انار دادم که حال مینو بدتر شد. سپس او را به خانه رساندم تا همه چیز طبیعی نشان داده شود و بعد از آن با اورژانس تماس گرفتم.

با اعتراف مرد جوان به دستور بازپرس جنایی، او در اختیار کارآگاهان اداره دهم پلیس آگاهی قرار گرفت و تحقیقات در این خصوص ادامه دارد.

سوالات متداول درباره این پرونده قضایی:

(حقوقی)  ۱: مجازات قتل با قرص برنج در قانون مجازات اسلامی چیست؟ قرص برنج (فسفید آلومینیوم) یک ماده سمی و کشنده است. استفاده از آن برای قتل فرد دیگر، قتل عمد محسوب می شود. بر اساس ماده ۲۰۶ قانون مجازات اسلامی، قتل عمد مستوجب قصاص نفس است. در این پرونده، مسعود با علم به کشنده بودن قرص برنج، آن را در داروی زن مبتلا به سرطان ریخته و باعث مرگ او شده است. بنابراین دادگاه می تواند او را به قصاص محکوم کند مگر اینکه اولیای دم (خانواده مینو) با دریافت دیه یا بدون دریافت آن از قصاص گذشت کنند. همچنین متهم به اتهام «مسمومیت عمدی منجر به مرگ» نیز قابل تعقیب است.

(کارشناسی) ۲: چرا اظهارات امدادگر اورژانس در این پرونده اهمیت حیاتی داشت؟ از نظر کارشناسی پلیس آگاهی، اظهارات امدادگر اورژانس یک «شهادت قضایی» محسوب می شود که به عنوان یکی از ادله اثبات جرم قابل استناد است. امدادگر اورژانس اولین فردی بوده که مینو در لحظات آخر عمر خود با او صحبت کرده و گفته است «دوستش مسعود قرص برنج به او داده است». اگر این شهادت نبود، خانواده مینو احتمالاً مرگ او را به حساب خودکشی یا عوارض سرطان می گذاشتند و پرونده بدون کشف حقیقت بسته می شد. این موضوع نشان می دهد که اظهارات شاهدان عینی (به ویژه پرسنل اورژانس و پزشکان) می تواند کلید اصلی حل یک پرونده قتل باشد.

(حقوقی) ۳: آیا مسعود می تواند از اتهام قتل عمد تبرئه شود چون مینو مبتلا به سرطان بود و به هر حال می مرد؟ خیر. این استدلال از نظر حقوقی هیچ اعتباری ندارد. قانون مجازات اسلامی صرفاً به «ارتکاب عمل عمدی منجر به مرگ» توجه دارد، نه به وضعیت سلامتی مقتول. حتی اگر فردی در آستانه مرگ طبیعی باشد، اگر شخص دیگری با عمل عمدی (مانند خوراندن سم) باعث مرگ زودتر او شود، مرتکب قتل عمد شده است. به عبارت دیگر، «تسریع مرگ» نیز قتل محسوب می شود. در این پرونده، مینو مبتلا به سرطان بوده اما لزوماً در آستانه مرگ نبوده است. عمل مسعود قطعاً باعث مرگ او شده و نمی توان آن را «قتل ترحم آمیز» یا «تسریع مرگ طبیعی» تلقی کرد.

(کارشناسی) ۴: چرا پزشکی قانونی توانست علت مرگ را مسمومیت با قرص برنج تشخیص دهد نه سرطان؟ از نظر کارشناسی پزشکی قانونی، قرص برنج حاوی فسفید آلومینیوم است که پس از مصرف با اسید معده واکنش داده و گاز فسفین تولید می کند. این گاز به سرعت جذب خون شده و باعث نارسایی قلبی، تنفسی و آسیب شدید به کبد و کلیه ها می شود. کالبدشکافی و آزمایش های سم شناسی (تاکسیکولوژی) می تواند به راحتی باقیمانده این سم را در بافت های بدن (به ویژه کبد، کلیه و خون) تشخیص دهد. در مقابل، سرطان الگوی کاملاً متفاوتی در بافت ها ایجاد می کند. بنابراین پزشکی قانونی به راحتی توانسته است بین مرگ ناشی از سرطان و مرگ ناشی از مسمومیت با قرص برنج تفاوت قائل شود.

(حقوقی) ۵: آیا تهدید مینو مبنی بر افشای رابطه به همسر مسعود، می تواند به عنوان «دفاع مشروع» یا «عامل تخفیف دهنده» در نظر گرفته شود؟ خیر. تهدید به افشای یک رابطه پنهانی، هرچند از نظر اخلاقی ناپسند است، اما نمی تواند توجیهی برای ارتکاب قتل عمد باشد. دفاع مشروع تنها زمانی قابل قبول است که جان، مال یا ناموس فرد در خطر فوری باشد. در این پرونده، جان مسعود در خطر نبوده است. با این حال، تهدید مینو می تواند به عنوان یک «عامل تحریک کننده» (تهییج) در نظر گرفته شود. بر اساس ماده ۳۷ قانون مجازات اسلامی، عوامل تخفیف دهنده شامل «تحریک شدن متهم توسط قربانی» نیز می باشد. اما این تخفیف در مجازات قصاص تأثیری ندارد. اگر اولیای دم از قصاص گذشت کنند و مجازات به دیه تبدیل شود، دادگاه می تواند میزان دیه را به دلیل تحریک شدن متهم کاهش دهد.