فیلم /گزارش اختصاصی از مراسم امروز زندهیاد اکبر عبدی؛ ازدحام جمعیت، حضور سیاهلشکرها و اندوهی که بر سالن سنگینی میکرد
حوادث رکنا: عصر چهارشنبه، ۷ مرداد ۱۴۰۵، مسجد جامع شهرک غرب تهران میزبان مراسم یادبود زندهیاد اکبر عبدی، بازیگر محبوب سینما و تلویزیون ایران بود.
به گزارش رکنا، مراسمی که از ساعت ۱۷ آغاز شد و با حضور گستردهای از هنرمندان، مدیران فرهنگی، ورزشکاران و هزاران نفر از مردمِ دوستدار این هنرمند همراه شد. حجم جمعیت به حدی بود که نه تنها سالن اصلی مسجد، بلکه محوطههای اطراف را نیز مملو از جمعیت کرد و در برخی دقایق، کنترل و مدیریت این هجوم انبوه جمعیت، کار را برای برگزارکنندگان دشوار ساخته بود.
مادر و خانواده در میان اندوهی سنگین
در میان انبوه جمعیت، تلخترین و سنگینترین لحظات متعلق به خانواده این هنرمند فقید بود. مادر سالخوردهی اکبر عبدی که در گوشهای از سالن جای گرفته بود، تصویری از اندوهی عمیق و وصفناشدنی را به نمایش گذاشت. دیگر اعضای خانواده نیز در سکوتی آکنده از غم، نظارهگر این وداع باشکوه بودند. خانواده عبدی با وجود حضور در سالن، با توجه به حواشی پیشآمده و احساسات شدید حاکم بر فضا، از گفتوگو با خبرنگاران خودداری کردند و ترجیح دادند این لحظات سخت را در خلوت خود سپری کنند. این سکوتِ تلخ، گویای عمق مصیبت یا ترس از حواشی و قضاوت هایی بود که حتی در شرایط غم انگیزی که تجربه میکردن همراهشان بود
حضور سیاهی لشکران فیلم های اکبر عبدی روایتی از مردم دوستی
در میان مهمانان، حضور جمع کثیری از سیاهلشکرهای فیلمهای مطرح اکبر عبدی، صحنهای جالبتوجه و تأثیرگذار را رقم زد. خبرنگار ما با چند تن از آنان گفتوگو کرد. آنها با چشمانی اشکبار، از خاطرات همکاری با این هنرمند فقید گفتند و او را انسانی مهربان، فروتن و بینظیر توصیف کردند. آنها معتقد بودند که اخلاق و مردمداری زندهیاد عبدی، الگویی کمنظیر در سینمای ایران بود و دیگر هیچ بازیگری با این ویژگیها در این عرصه پا نخواهد گذاشت. حضور گسترده این قشر از اهالی سینما، گواه روشنی بر پیوند عمیق و صمیمانهی او با تمامی ارکان این صنعت بود.
بیماران پروانهای میهمانان ویژه مراسم
در میان شلوغی سالن، حضور گروهی از بیماران پروانهای (ایبی) که از سوی خانه «ایبی» به مراسم دعوت شده بودند، جلوهای دیگر از ابعاد انسانی اکبر عبدی را به تصویر کشید. زندهیاد عبدی در سالهای اخیر توجه ویژهای به این بیماران داشت و این حضور، پاسخی نمادین به محبتهای او بود. جالبتر اینکه خانواده آن مرحوم، روز قبل از مراسم از مردم خواسته بودند به جای خرید تاجگل و بنر، هزینههای خود را به حمایت از بیماران پروانهای اختصاص دهند، اقدامی که با استقبال گسترده دوستدارانش همراه شد و یاد او را با اقدامی ماندگار گره زد.
حواشی که بیصدا گذشت...
با وجود فضای سنگین اندوه، مراسم خالی از حاشیه نبود. جمعیت انبوهی که برای ادای احترام آمده بودند، گاهی کنترل از دست برگزارکنندگان خارج میشد. همچنین، بر اساس برخی گزارشها، واکنشهایی از سوی برخی هنرمندان حاضر نسبت به رفتار پارهای از افراد یا عکاسان در مراسم دیده شد. با این حال، آنچه بر فضای کلی مراسم غالب بود، اندوهی عمیق و ارادتی خالصانه به هنرمندی بود که سالها با نقشهای ماندگارش، لبخند را بر لبان میلیونها ایرانی نشاند.
مراسم یادبود اکبر عبدی، بیش از هر چیز، نمایشی از پیوند ناگسستنی یک هنرمند با مردمش بود. مردمی که حتی در فقدانش، سنگینیِ محبت او را با دلهای پر از غم، به نمایش گذاشتند