۴ سال پیگیری بی نتیجه برای یک مخزن آب در مدرسه ای در سیستان و بلوچستان / ۶۰ دانش آموز از خانه برای سرویس بهداشتی گالن آب می آورند + فیلم

به گزارش خبرنگار اجتماعی رکنا، حدود ۶۰ دانش‌آموز دختر و پسر در مقطع ابتدایی مدرسه‌ای در روستای گربن، در منطقه بم‌پشت سراوان، در شرایطی به تحصیل ادامه می‌دهند که مدرسه آنها از آب آشامیدنی، مخزن آب سالم، تجهیزات سرمایشی و امکانات اولیه آموزشی محروم است؛ وضعیتی که به گفته مدیر مدرسه، طی چهار سال گذشته بارها به مسئولان آموزش و پرورش گزارش شده؛ اما همچنان ادامه دارد.

خدیجه سپاهی، مدیر مدرسه «هفت دی» در گفت‌وگو با خبرنگار رکنا، با تشریح شرایط دشوار تحصیل دانش‌آموزان گفت: مدرسه ما حدود ۶۰ دانش‌آموز دارد و در مقطع ابتدایی، به‌صورت مختلط فعالیت می‌کند؛ اما مدرسه حتی آب آشامیدنی هم ندارد. مخزن آبی که از قبل در مدرسه وجود داشت، حدود ۲۰ سال قدمت دارد و مدت‌هاست دیگر قابل استفاده نیست.

او با اشاره به اینکه تامین آب آشامیدنی به یکی از مشکلات روزمره مدرسه تبدیل شده است، افزود: ما خودمان از سراوان چند گالن آب پر می‌کنیم و به مدرسه می‌بریم تا برای آشامیدن و استفاده‌های ضروری دانش‌آموزان آب داشته باشیم. بچه‌ها هم یا از خانه آب می‌آورند یا صبر می‌کنند تا به خانه بروند. برای سرویس بهداشتی هم گاهی دانش‌آموزان با خودشان گالن آب می‌آورند.

دانش‌آموزانی که با نان و پنیر به مدرسه می‌آیند

مدیر مدرسه با اشاره به وضعیت معیشتی خانواده‌های دانش‌آموزان گفت: بسیاری از بچه‌ها شرایط مالی مناسبی ندارند و حتی صبحانه هم نمی‌خورند. بعضی از آنها اگر بتوانند، نان و پنیر با خودشان به مدرسه می‌آورند و همان را در زنگ تفریح می‌خورند. مدرسه نیز امکاناتی برای تهیه یا نگهداری مواد غذایی ندارد.

به گفته او، محرومیت مدرسه تنها به نبود آب محدود نمی‌شود؛ پنجره‌های شکسته، درهای معیوب، کمبود تجهیزات و فرسودگی ساختمان نیز شرایط تحصیل را دشوار کرده است.

مدیر مدرسه توضیح داد: وقتی ما به این مدرسه آمدیم، بسیاری از شیشه‌های پنجره‌ها شکسته بود و درها هم قفل و چفت مناسبی نداشت. خودمان از جیب شخصی هزینه کردیم و شیشه‌ها را تهیه کردیم، درها را تعمیر کردیم و برای درست کردن شیرهای خراب هم هزینه پرداختیم. حتی برای دفتر مدرسه فرش تهیه کردیم.

تدریس در حیاط؛ وقتی کلاس درس کافی نیست

این مدرسه تنها دو کلاس درس دارد، در حالی که سه معلم در آن مشغول آموزش هستند. همین کمبود فضا باعث شده بخشی از دانش‌آموزان، از جمله دانش‌آموزان پایه چهارم و پنجم، در حیاط مدرسه درس بخوانند.

مدیر مدرسه با بیان اینکه معلمان در شرایط نامساعد جوی نیز ناچار به تدریس در فضای باز شده‌اند، گفت: گاهی مجبور می‌شویم دانش‌آموزان را بیرون از کلاس درس بدهیم. در روزهای گرم و حتی هنگام بارندگی هم شرایط بسیار سخت می‌شود. یک بار هشت روز مجبور بودم بیرون از کلاس تدریس کنم.

او افزود که در این چهار سال بارها برای رسیدگی به وضعیت مدرسه به اداره‌های مربوطه مراجعه کرده‌اند و درخواست‌هایی نیز به آموزش‌وپرورش داده‌اند، اما مشکلات اساسی مدرسه همچنان پابرجاست.

معلمانی که از حقوق خود برای تامین نیازهای مدرسه هزینه می‌کنند

مدیر مدرسه با اشاره به هزینه‌هایی که معلمان برای تامین لوازم ضروری آموزشی پرداخت می‌کنند، گفت: برای خرید ماژیک، دفتر، خودکار و وسایل موردنیاز کلاس هم از پول خودمان هزینه می‌کنیم. امسال در همان هفته اول چند میلیون تومان برای خرید لوازم ضروری پرداخت کردم؛ اما با افزایش هزینه‌ها، دیگر توان تأمین همه نیازهای مدرسه را نداریم.

به گفته او، حقوق ماهانه او به دلیل اینکه معلم حق التدریس محسوب می‌شود، حدود ۱۷ میلیون تومان که دریافت می‌کند، باتوجه به هزینه‌های شخصی و مخارج مدرسه، پاسخگوی این حجم از نیازها نیست.

وی همچنین درباره وضعیت بیمه معلمان گفت که در سال‌های گذشته، پوشش بیمه‌ای آنها بسیار محدود بوده و گاهی از چند ماه تدریس، تنها حدود یک تا یک‌ونیم ماه بیمه برایشان لحاظ می‌شده است؛ هرچند به گفته او، این وضعیت در دوره اخیر بهتر شده است.

از کمبود امکانات تا بی‌پاسخ ماندن مطالبات

مدیر مدرسه با انتقاد از بی‌توجهی مسئولان به مشکلات این مرکز آموزشی گفت: ما چندین بار درخواست داده‌ایم، اما هنوز مشکل آب و مخزن مدرسه حل نشده است. حتی در پرداخت هزینه بیمه دانش‌آموزان هم مشکل داریم. از حدود ۶۰ دانش‌آموز، در مقطعی فقط کمی بیش از ۲۰ نفر هزینه بیمه را پرداخت کرده بودند. در چنین شرایطی، انتظار داریم مسئولان برای تأمین امکانات اولیه مدرسه اقدام کنند.

او با اشاره به نقش مسئولان محلی و دهیاری نیز تاکید کرد که مدرسه برای ادامه فعالیت به حمایت جدی نیاز دارد؛ حمایتی که می‌تواند از تامین یک مخزن آب سالم و تعمیر ساختمان آغاز شود و تا تجهیز کلاس‌ها و فراهم کردن حداقل امکانات آموزشی ادامه پیدا کند.

حق تحصیل، نباید به توان مالی معلم و خانواده گره بخورد

آنچه از روایت مدیر این مدرسه برمی‌آید، تنها مشکل یک مخزن فرسوده یا چند پنجره شکسته نیست؛ مسئله، شرایط تحصیل حدود ۶۰ دانش‌آموزی است که در ابتدایی‌ترین امکانات آموزشی با محرومیت روبه‌رو هستند.

در شرایطی که معلمان برای تامین آب، تعمیر در و پنجره و خرید لوازم اولیه آموزشی از حقوق شخصی خود هزینه می‌کنند و برخی دانش‌آموزان حتی بدون صبحانه راهی مدرسه می‌شوند، انتظار می‌رود آموزش‌وپرورش، مسئولان محلی و خیرین مدرسه‌ساز برای رفع مشکلات این مدرسه در روستای گربون اقدام کنند.

مدرسه باید محل یادگیری و رشد کودکان باشد، نه جایی که دانش‌آموز برای یک لیوان آب و معلم برای ابتدایی‌ترین ابزار تدریس، ناچار به تامین هزینه از جیب خود باشند.