ستاره رئال مادرید از زیدان اینقدر نترسیده بود؛ پشت پرده یک تصمیم جنجالی

اورلین شوامنی

غیبت شوامنی با تصمیم فنی همراه نبود

شوامنی احتمالا دوست داشت آغاز کار زیدان در تیم ملی فرانسه برای او شکل متفاوتی داشته باشد. پس از عملکرد کم فروغ این بازیکن در جام جهانی ۲۰۲۶، به ویژه در دیدار برابر اسپانیا که با حذف فرانسه همراه شد، نام او در نخستین فهرست سرمربی جدید دیده نشد. با این حال، کنار گذاشته شدن او جنبه انضباطی نداشت.

هافبک رئال به تازگی دوران مصدومیت دو ماهه خود را پشت سر گذاشته بود و برای بازگشت به شرایط مسابقه به زمان بیشتری نیاز داشت. او از ابتدای فصل تنها در چهار مسابقه برای رئال مادرید بازی کرده و زیر نظر ژوزه مورینیو فقط دو بار در ترکیب اصلی قرار گرفته بود. به همین دلیل، زیدان ترجیح داد در مورد او احتیاط کند و گفت: «شوامنی دو ماه از مسابقات دور بود. بهتر بود در مادرید بماند تا روند بازگشت خود را کامل کند.»

ژوزه مورینیو نیز تاکید کرد که در این تصمیم نقشی نداشته است. سرمربی پرتغالی رئال مادرید اظهار داشت: «من هیچ دخالتی در دعوت نشدن او نداشتم. من و زیدان با یکدیگر صحبتی نکردیم و این اتفاق برای من هم غیرمنتظره بود. آنها با هم گفت وگو کردند و به این نتیجه رسیدند که بهتر است شوامنی زمان بیشتری برای تکمیل تمرینات پیش فصل داشته باشد. سرمربی تیم ملی به او گفته است که در برنامه های آینده اش جای دارد و هر دو طرف بر سر این موضوع توافق کرده اند.»

در نگاه نخست، غیبت شوامنی تصمیمی منطقی به نظر می رسید، اما این دوری می تواند هزینه سنگینی برای او داشته باشد؛ زیرا رقبایش در روزهایی که او در مادرید مشغول آماده سازی بود، از فرصت حضور در تیم ملی به بهترین شکل استفاده کردند.

داکنیا، رقیبی که ناگهان جدی شد

لوکاس داکنیا

هافبک کومو از نظر ویژگی های فنی تفاوت زیادی با شوامنی دارد. او در مسابقه برابر بلژیک به عنوان تنها هافبک دفاعی، یعنی همان نقشی که معمولا به شوامنی سپرده می شود، به میدان رفت و با تکنیک مناسب، پای چپ قدرتمند و توانایی عبور دادن توپ از خطوط دفاعی حریف با پاس های بلند و دقیق، توجه ها را به خود جلب کرد. داکنیا در نخستین بازی ملی خود ۹۷ بار توپ را لمس کرد، شش توپ گرفت و در چهار نبرد مستقیم پیروز شد. نکته قابل توجه، پختگی او در تصمیم گیری ها بود.

عملکرد داکنیا برابر ایتالیا نوسان بیشتری داشت و او در صحنه گل تساوی این تیم بی تاثیر نبود. پس از پاس آدرین رابیو، کنترل نامناسب داکنیا به الساندرو باستونی اجازه داد نتیجه را برابر کند. با وجود این، زیدان به طور کامل از بازیکن تازه وارد خود حمایت کرد و گفت: «نمی خواهم بررسی کنم که مقصر این صحنه چه کسی بوده است. وقتی اشتباهی رخ می دهد، همه مسئول هستند.»

داکنیا درباره مسیر رسیدن خود به تیم ملی در گفت وگو با تله فوت گفت: «برای رسیدن به اینجا مسیر دشواری را پشت سر گذاشتم. به همین دلیل، نخستین کسانی که به ذهنم رسیدند اعضای خانواده ام بودند. آنها همیشه از من می خواستند تسلیم نشوم و به تلاش ادامه بدهم. حضور در تیم ملی برای من پاداشی بزرگ است. هیچ فشاری احساس نمی کنم و فقط می خواهم از فوتبال لذت ببرم.»

داکنیا به خوبی می داند که برای تثبیت جایگاه خود باید این روند درخشان را ادامه دهد؛ در غیر این صورت، آینده او در تیم ملی می تواند به سرعت تغییر کند. سبک بازی این هافبک دقیقا با تصویری که زیدان از بازیکن مورد نیاز خود دارد، هماهنگ است.

او درباره شیوه بازی خود توضیح داد: «فکر نمی کنم فوتبال من بر پایه درگیری های فیزیکی باشد. من بازیکنی نیستم که دائما برای گرفتن توپ تلاش کند. وظیفه من این است که در بخش عقب زمین با حرکت دادن توپ، ریسک پذیری و بازیسازی تفاوت ایجاد کنم.» این ویژگی ها با خواسته های سرمربی جدید فرانسه همخوانی زیادی دارد.

زیدان به دنبال هافبکی است که در نگه داشتن توپ مهارت داشته باشد و با پاس های خود ریتم مسابقه را افزایش دهد. سرمربی فرانسه درباره داکنیا گفت: «از یک هافبک چه انتظاری دارم؟ دقیقا همان کارهایی که او انجام داده و همچنان انجام می دهد. داکنیا از بازی کردن نمی ترسد و پاس های مهمی ارسال می کند. او توانایی فرستادن پاس های قطری چهل متری را دارد و این دقیقا همان چیزی است که می پسندم. او بازیکنی بسیار جالب است.»

چنین تمجیدهایی می تواند جایگاه شوامنی را بیش از گذشته به خطر بیندازد. هافبک رئال احتمالا با شنیدن این بخش از صحبت های زیدان، بیش از هر زمان دیگری متوجه شرایط دشوار خود شده است.

تغییر سیستم زیدان به زیان شوامنی

بزرگترین نگرانی شوامنی، تغییر نگاه زیدان به ساختار خط میانی فرانسه است. در دوران دیدیه دشان، جایگاه شوامنی آنقدر محکم بود که او حتی به عنوان کاپیتان دوم تیم انتخاب شد. سیستم دو هافبک دفاعی نیز فرصت مناسبی برای نمایش توانایی های فیزیکی، قدرت تخریب و پوشش دفاعی او فراهم می کرد.

اما زیدان شرایط را از نو طراحی کرده است. او در نخستین اردوی خود از آرایش چهار سه سه استفاده کرد؛ سیستمی که در آن یک هافبک دفاعی در عقب زمین قرار می گیرد و دو هافبک میانی جلوتر بازی می کنند. نکته مهم این است که سرمربی جدید تاکید ویژه ای بر بازیکنان تکنیکی و طراح حمله دارد.

زیدان در گفت وگو با تله فوت درباره ایده تاکتیکی خود گفت: «هدف ما از این شیوه بازی، بازپس گیری سریع توپ است تا بازیکنان مجبور نباشند مسافت های طولانی و خسته کننده را طی کنند. اگر توپ را در زمین خودمان پس بگیریم، هنوز هشتاد متر تا دروازه حریف فاصله داریم. بنابراین باید در کوتاه ترین زمان ممکن توپ را به دست بیاوریم و برای این کار برنامه مشخصی داریم.

فکر می کنم بازیکنان عملکرد بسیار خوبی داشتند. مهم این است که آنها وظایف خود را در زمین به خوبی می فهمند. میل به بازپس گیری توپ را در تیم می بینم. هنوز باید پیشرفت کنیم، اما از آنچه مشاهده کردم رضایت دارم. دوست داشتم این بازیکنان را در مسابقات فشرده و از نزدیک ببینم و عملکردشان نشان داد که تصمیمم درست بوده است.

مالکیت توپ برای من اهمیت زیادی دارد و همیشه ترجیح می دهم تیمم توپ را در اختیار داشته باشد. دوست دارم بازیکنان با توپ حرکت کنند، نه اینکه مدام به دنبال آن بدوند. البته باید در یک سوم دفاعی حریف بهتر کار کنیم. در ضربه نهایی کمی مشکل داریم و لازم است سرعت بازی را افزایش دهیم.»

شوامنی

اکنون تصمیم گیری درباره آینده در تیم ملی تا حد زیادی به عملکرد خود شوامنی بستگی دارد. تجربه و جایگاه قبلی او امتیازهای مهمی هستند، اما درخشش داکنیا، بازگشت موفق کاماوینگا، ثبات کنه و رابیو و نزدیک شدن زئیر امری، رقابت را برای هافبک رئال دشوارتر کرده است. بدون تردید، اردوی بعدی تیم ملی فرانسه برای شوامنی اهمیتی بسیار تعیین کننده خواهد داشت.