پرکاربردترین موشک ایران را بشناسید

 به گزارش رکنا به نقل از دانشجو، نیروهای مسلح ایران در طول بیش از سه دهه گذشته، بازدارندگی فعال را بر مبنای توان تهاجمی دقیق و پاسخ‌های کوبنده در فواصل دور بازتعریف کرده است. در این ساختار راهبردی، موشک‌های بالستیک میان‌برد ستون اصلی توان پاسخ متقابل به شمار می‌روند. در میان تمام سامانه‌های عملیاتی موجود در زرادخانه موشکی، موشک بالستیک قدرجایگاهی کاملاً متمایز دارد. این سامانه به عنوان پرکارترین، پرتولیدترین و در دسترس‌ترین سلاح دوربرد نیروهای مسلح، سال‌هاست که در خط مقدم نبرد برابر آرایش پایگاه‌های منطقه‌ای ارتش آمریکا و عمق راهبردی رژیم صهیونیستی استقرار یافته و آزمون‌های عملیاتی متعددی را به خصوص در دو جنگ اخیر پشت سر گذاشته است.

پروژه قدر حاصل بهینه‌سازی و تکامل بنیادی نسل سابق موشک های سوخت مایع ایران است. نسل نخست موشک‌های بالستیک دوربرد با چالش‌هایی همچون زمان طولانی بارگذاری اکسیدایزر و سوخت پیش از شلیک مواجه بودند که این امر بقاپذیری پرتابگرها را در شرایط بحران جنگی تضعیف می‌کرد. متخصصان هوافضا با بازطراحی ساختار سوخت‌رسانی، موتور و مخازن، نسخه ارتقایافته قدررا به میدان آوردند. این سامانه در رده موشک‌های MRBM قرار می‌گیرد و با برخورداری از برد عملیاتی در محدوده ۱۶۵۰ تا ۲۰۰۰ کیلومتر، قادر است از اعماق خاک ایران تمامی مقرهای نظامی فرماندهی تروریستی سنتکام در خلیج فارس، دریای عمان و غرب آسیا و نیز سرتاسر اراضی اشغالی را زیر آتش مستقیم بگیرد.

تحول بزرگ دیگری که در موشک قدررقم خورد، مهندسی آیرودینامیکی سرجنگی آن بود. در این موشک، ساختار قدیمی سرجنگی‌های استوانه‌ای با دماغه مخروطی ساده کنار گذاشته شد و کلاهک با هندسه سه‌مخروطی یا Tri-conic جایگزین گردید. این طراحی نوآورانه موجب تثبیت نقطه مرکز فشار و پایداری کلاهک در سرعت‌های بالا می‌شود و مانع از چرخش‌های نامطلوب یا انحراف ناشی از تکانه‌های شدید حرارتی در لایه‌های غلیظ جو زمین می‌گردد. سرجنگی این موشک با قابلیت حمل ۶۵۰ تا ۱۰۰۰ کیلوگرم مواد منفجره به شدت کوبنده، اثر تخریبی عظیمی علیه تأسیسات مستحکم، پایگاه‌های هوایی، سایت‌های راداری و آشیانه‌های زیرزمینی دارد.

برگ برنده تاکتیکی قدردر فرآیند عبور از تورهای پدافندی، اتکا به مکانیزم جدایش سرجنگی از بوستر اصلی است. در موشک‌های متداول قدیمی، بدنه اصلی به همراه مخازن خالی تا پایان مسیر پرواز همراه کلاهک باقی می‌ماند که بازتاب راداری غول‌پیکری تولید می‌کرد و کار رهگیری را برای پدافند هوایی دشمن تسهیل می‌ساخت. در موشک قدر، موتور سوخت مایع پس از خروج از جو و رسیدن به ارتفاع پیش‌بینی‌شده در فاز میانی خاموش شده و کل بدنه از سرجنگی جدا می‌شود. با این جدایش، سطح مقطع راداری یا RCS به شدت افت می‌کند و سرجنگی مخروطی با اندازه کوچک خود، رادارهای آرایه فازی پیشرفته نظیر سامانه پایش زودهنگام AN/TPY-2 را در ردگیری پایدار و ارائه مختصات دقیق به موشک‌های رهگیر سردرگم می‌سازد.

در فاز نهایی حمله، کلاهک موشک قدربا سرعتی بالغ بر ۸ تا ۹ ماخ وارد لایه‌های زیرین جو می‌شود. در چنین سرعت هایپرسونیکی، سامانه‌های پدافند ضدموشکی مستقر در منطقه از جمله لایه‌های برد بلند پیکان2 و پیکان 3 ، سامانه پدافندی تاد و آتشبارهای پاتریوت و فلاخن داوود با پنجره واکنش بسیار محدودی که گاهی کمتر از چند ثانیه است مواجه می‌شوند. این سامانه‌ها برای انهدام فیزیکی هدف بر پایه فناوری Hit-to-Kill نیازمند تقاطع فوق‌العاده دقیق هستند. با این حال، سرعت بالای ورود و مانورهای تثبیت‌شده این موشک، مانع از رهگیری آسان آن می‌شود. در زمان اجرای آتش باره‌ای یا سالوو، حجم سنگین کلاهک‌های مهاجم قدرسامانه‌های مدیریت نبرد دشمن را دچار اشباع محاسباتی کرده و خطوط پدافندی را در هم می‌شکند.

بهینه‌سازی سامانه ناوبری و هدایت موشک نیز نقشی تعیین‌کننده در ارتقای راندمان رزمی آن ایفا کرده است. موشک قدربا تکیه بر سامانه‌های هدایت اینرسیایی INS عایق‌بندی‌شده در برابر تداخل الکترومغناطیسی و تلفیق آن با سامانه‌های موقعیت‌یاب ماهواره‌ای در فاز میانی، خطای اصابت یا CEP خود را به کمترین میزان تقلیل داده است. به همین علت، این سامانه سوخت مایع بزرگ امروزه، ابزاری با دقت اصابت نقطه‌ای به تأسیسات حیاتی دشمن محسوب می‌شود.

دلایل انتساب عنوان پرکارترین موشک به این سامانه ریشه در تیراژ تولید انبوه، قیمت تمام‌شده متوازن نسبت به موشک‌های سوخت جامد و قابلیت انطباق گسترده با تاکتیک‌های پرتاب متحرک دارد. موشک قدربه طور گسترده بر روی پرتابگرهای متحرک و در عمق شهرهای موشکی زیرزمینی به صورت آماده‌به‌رزم نگهداری می‌شود.

 این سطح از پایداری لجستیکی و فراوانی در زاغه‌ها، این موشک را به مهره اصلی هرگونه طرح‌ریزی تهاجمی تمام‌عیار در شرایط درگیری مستقیم بدل ساخته است.

در نهایت، مشخصات میدانی موشک قدرنشان‌دهنده پختگی فناوری موشکی ایران در تبدیل یک طرح پایه به جنگ‌افزاری کاملاً بومی و مهلک است. این سامانه با تلفیق برد استراتژیک، سرجنگی مخرب تریکونیک، قابلیت گریز از رادارهای پیشرفته و انبارداری آسان در خطوط رزم، لبه برنده ایران در هرگونه تقابل نظامی با اسراییل و آمریکا و پایگاه‌های استراتژیک دشمن باقی مانده است.