شناسایی ۴۸۵ ماده شیمیایی مرتبط با خطر سرطان پستان در آفت‌کش‌ها

پژوهشگران مؤسسه سایلنت اسپرینگ در مطالعه جدیدی که نتایج آن در مجله تخصصی چشم‌اندازهای بهداشت محیطی/ Environmental Health Perspectives منتشر شده، صدها ماده شیمیایی موجود در ترکیبات آفت‌کش‌ها را شناسایی کرده‌اند که به‌طور بالقوه می‌توانند خطر ابتلا به سرطان پستان را افزایش دهند. این فهرست افزون بر مواد مؤثر، شامل بسیاری از مواد به اصطلاح بی‌اثر نیز می‌شود که معمولاً بررسی‌های ایمنی کمتری روی آن‌ها انجام می‌گیرد.

دکتر جنیفر کی (Jennifer Kay)، نویسنده اصلی این مطالعه و پژوهشگر مؤسسه سایلنت اسپرینگ، می‌گوید: یافته‌های ما نقطه کور نظارتی درباره مواد به اصطلاح بی‌اثر را آشکار می‌کند. ما معمولاً هنگام ارزیابی ایمنی آفت‌کش‌ها فقط روی ماده مؤثر تمرکز می‌کنیم، حال آنکه مردم در معرض کل ترکیب قرار دارند و بسیاری از اجزای دیگر آن نیز می‌توانند خطرآفرین باشند.

فهرست ۴۸۵ ماده نگران‌کننده

این مطالعه بر پایه پژوهش‌های پیشین بنا شده که بیش از ۹۰۰ ماده شیمیایی مرتبط با افزایش خطر سرطان پستان را شناسایی کرده بودند؛ این مواد در حیوانات تومور پستان ایجاد می‌کردند یا هورمون‌های مرتبط با این سرطان را تغییر می‌دادند.

پژوهشگران برای تحلیل جدید، آن فهرست را با داده‌های بیش از دوازده پایگاه داده دولتی آمریکا مقایسه کردند. نتیجه این شد که ۴۸۵ ماده شیمیایی مرتبط با سرطان پستان در ترکیبات آفت‌کش‌ها یافت می‌شود که از میان آن‌ها ۱۴۵ ماده هم‌اکنون به‌عنوان ماده مؤثر در آژانس حفاظت از محیط‌زیست آمریکا (EPA) ثبت شده‌اند.

کی در این زمینه می‌گوید: این ارقام نشان می‌دهد مواد مؤثر آفت‌کش‌ها از نظر تأثیر بر پستان به‌طور کامل آزمایش نمی‌شوند و صدها ماده بالقوه خطرناک دیگر نیز به‌عنوان مواد بی‌اثر از دید نهادهای نظارتی پنهان مانده‌اند.

مواجهه با این مواد فقط محدود به آفت‌کش‌ها نیست

یافته‌های پژوهشگران به مزارع و باغ‌ها محدود نمی‌شود. این مواد شیمیایی در محصولات مصرفی، غذا، آب آشامیدنی، داروها و حتی مصالح ساختمانی نیز وجود دارند. البته این یافته‌ها نشان می‌دهند این مواد در کجا یافت می‌شوند، اما ثابت نمی‌کنند که قرارگرفتن در معرض آن‌ها در انسان‌ها به‌طور قطع به سرطان پستان منجر می‌شود.

داده‌های پایش زیستی فدرال آمریکا نشان می‌دهد ۸۴ مورد از این مواد شیمیایی در بدن افراد شناسایی شده است. آفت‌کش‌های ارگانوفسفره مانند مالاتیون که به‌طور گسترده برای محصولات کشاورزی استفاده می‌شود، در بیش از ۹۰ درصد جمعیت این کشور یافت شده، در حالی که استفاده از ددت/DDT (معروف‌ترین عامل شیمیایی دفع آفات) از چند دهه پیش ممنوع شده است، همچنان در بدن بیش از ۴۰ درصد افراد حضور دارد.

فراخوان برای نظارت دقیق‌تر و آزمایش‌های گسترده‌تر

این مطالعه ادعا نمی‌کند که هریک از این مواد به‌تنهایی باعث سرطان پستان می‌شوند. بلکه از موادی که شواهد علمی یا آزمایشگاهی برای ارتباط با سرطان پستان دارند یک نقشه ترسیم می‌کند و نشان می‌دهد مردم معمولاً از چه راه‌هایی در معرض این مواد قرار می‌گیرند.

روتان رودل (Ruthann Rudel)، مدیر تحقیقات مؤسسه سایلنت اسپرینگ و نویسنده همکار مطالعه، با انتقاد از روند کنونی تأیید آفت‌کش‌ها در آژانس حفاظت از محیط‌زیست آمریکا می‌گوید: آژانس حفاظت از محیط‌زیست آمریکا همچنان بدون نظارت کافی و بدون توجه جدی به تأثیرات بالقوه آفت‌کش‌های جدید بر سرطان پستان، آن‌ها را تأیید می‌کند. از آنجا که ممکن است سال‌ها طول بکشد تا سرطان پستان خود را نشان دهد، پایش مستمر و کاهش مواجهه مردم با آفت‌کش‌ها از منابع گوناگون، یکی از ارکان اصلی پیشگیری از این بیماری و حفظ سلامت عمومی به‌شمار می‌رود.

نویسندگان این مطالعه تأکید می‌کنند که یافته‌های آن‌ها می‌تواند مسیر را برای آزمایش‌های تکمیلی هموار کند، ارزیابی دقیق‌تری از ترکیبات کامل آفت‌کش‌ها فراهم آورد و زمینه‌ساز پژوهش‌هایی درباره کارگران و جوامعی شود که به‌طور گسترده در معرض این مواد شیمیایی قرار دارند.